viernes 5 de junio de 2009

Weissenberger Raganzini Prvislav

WEISSENBERGER, Prvislav (Raganzini), gospodarstvenik i diplomat (Sibenik, 31. XII. 1902.). Gimnaziju polazio u Sibeniku i Splitu, gdje je maturirao 1920. God. 1921./22. četiri semestra studira na Visokoj školi za svjetsku trgovinu, te istodobno dva semestra na Pravnom fakultetu u Beču. Potom odlazi u Frankfurt, gdje studira na Ekonomsko-društvenom fakultetu i 1925. doktorira iz političkih znanosti disertacijom Jadranska mreža jugoslavenskih državnih željeznica. God. 1937. diplomira i na Pravnom fakultetu u Subotici. U međuvremenu je studirao i na Sorboni u Parizu. Od 1927. službovao je u Direkciji za vanjsku trgovinu u Beogradu; bio je trgovački izaslanik u Barceloni (1931.-34.) i u Madridu (1936.37.). Za vrijeme službovanja u Beogradu bio je generalni tajnik Odbora za unapredivanje trgovačkih i kulturnih veza sa Španjolskom i Latinskom Amerikom, a bio je i dopisnik zagrebačkog Jugoslavenskog Lloyda te pisac raznih brošura, posebice u svezi sa Španjolskom. Od rujna 1942. do kraja 1943. bio je konzul NDH u Beču, 1943.-44. gospodarski savjetnik pri poslanstvu NDH u Berlinu, a 1944.-45. u konzulatu u Grazu. Od svibnja 1945. do 1948. boravi u Njemačkoj, odakle odlazi u Buenos Aires. God. 1954. odlazi u Barcelonu na Institute de Economia Americana za sveučilišnog profesora. U kolovozu 1955. Ekonomski fakultet Katoličkog sveučilišta u Santiagu de Chileu imenuje ga naslovnim profesorom katedre za međunarodnu trgovinu. Od 1958. član je njemačkog odjeljenja Filozofskog fakulteta Katoličkog sveučilišta u Santiagu. Nakon 23 godine profesorskog i znanstvenog djelovanja na raznim institutima i fakultetima, a povodom proslave 100. godišnjice Katoličkog sveučilišta u Santiagu, bio je 17. VIII. 1978. počašćen naslovom profesor emeritus. Objavio mnoge rasprave na španjolskom jeziku u časopisima, a surađivao je i u Studia Croatica.- Goran Ante Blažeković, ekonomist, Zagreb

FJ Dr. Prvislav Weissenberger — octogenario

Este destacado intelectual croata nació en Šibenik en 1902 (por errónea información nos recordamos de su octogesimo aniversario de vida recien ahora). Es un hombre de amplia cultura y conocimientos tanto de la historia como de la política y economía. Por parte de su padre es de origen alemán, pero identificado con Croacia y su pueblo; con sus derechos y sus problemas. Después de la última gran guerra reside en Chile, donde obtuvo la cátedra de la historia europea moderna y de política en la Universidad Católica en Santiago. Hace dos años, tomando en consideración sus años, es profesor emérito, reconociendosele en la solemne ceremonia grandes méritos de profesor. En este año 1983 se retira voluntariamente de su actividad profesional de enseñanza universitaria. "Studia Crodtica" tiene en él un excelente colaborador. Sus investigaciones y resultados acerca de las relaciones de Austria con Chile, centrando la atención especial sobre el pueblo croata en dichas relaciones que influían de manera decisiva en la suerte de la inmigración croata en Chile, fueron publicadas en "Studia Croatica". Es asiduo y convencido defensor de los intentos de una unión europea como contrapeso a las supremacias tanto soviéticas como americanas en ese continente, madre de la cultura y civilización mundiales. "Studia Croatica" felicita a este su colaborador, que se distingue también por su exactitud científica en los temas que aborda con éxito.

Sc vol 88-89

Prvislav Weisenberger

El 1 de septiembre de 2000 falleció en Santiago de Chile a los 90 años de edad el patriota profesor Prvislav Weisenberger, nuestro colaborador y amigo.

Había nacido en la ciudad del Rey Krešimiro Šibenik, Croacia.

Terminó sus estudios universitarios en Alemania y Croacia. Fue, como toda su familia, un patriota croata de primer nivel. Siempre optimista y dispuesto a colaborar en todas las acciones a favor de la libertad de Croacia, fue activo en la lucha por la independencia. En 1945 partió como tantos otros patriotas al exilio. Vivió un tiempo en la Argentina para trasladarse luego a Santiago de Chile, donde se desempeñó como profesor de historia universal. Se destacó allí por su hombría de bien y como excelente didacta y estudioso, habiéndose jubilado como profesor en la Universidad Católica de Chile.

Siempre estaba atento a todo lo que acontecía en Croacia ayudando a sus compatriotas y a todas las acciones positivas en la emigración croata. Deja en Santiago a su sobrina Vjera y a su sobrino Sergije, que vive en los Estados Unidos. En el funeral participaron muchos amigos y compatriotas que admiraban a este noble profesor amigo de todos. Sus restos descansan en el cementerio de Santiago de Chile. Que descanse en paz, le desea

Redacción de Studia Croatica

Studia Croatica, Año 2001, Núm. 143



Weissenberger Raganzini, Prvislav

* W. P., Un diálogo de dos chilenos, "hijos de croatas", en la Universidad Católica de Chile, Volumen 60-61, año 1976, página 58-69.
* W. P., Roque Esteban Scarpa - Un inmortal de la literatura chilena (1980), Volumen 78-79, año 1980, página 139-141.

* Weissenberger Raganzini, Prvislav, Relaciones entre Austria-Hungría y Chile, Parte 1ª: Año 1900; separata de "Anales de la Facultad de Filosofía y Ciencias de la Educación" de la Pontificia Universidad Católica de Chile, 1967, p. 40, Volumen 24-27, año 1967, página 216.
* Weissenberger Raganzini, Prvislav, Relaciones entre Austria-Hungría y Chile, Parte 2ª: La misión del conde Starzénski, primer ministro de Austria-Hungría en Chile (1903-1904); separata de "Anales", 1968, p. 63 (B. Kadic), Volumen 28-31, año 1968, página 210-11.
* Weissenberger, Prvislav, Solidaridad de los croatas en Chile con el movimiento nacional en Croacia (Hechos registrados por la prensa chilena en 1903 con motivo de celebrarse el 73º aniversario de Francisco José I de Habsburgo, Volumen 44-45, año 1972, página 37-7.
* Weissenberger, Prvislav, España en la encrucijada a fines de noviembre de 1936 vista por un observador croata - Contribución a la historia de las relaciones entre España y Yugoslavia-Croacia, Volumen 54-55, año 1974, página 123-16.
* Weissenberger, Prvislav, La Segunda Guerra Mundial en los Balcanes, Volumen 62-63, año 1976, página 118-141.
* Weissenberger, Prvislav, 1979 - Año de la Comunidad Europea, Volumen 74-75, año 1979, página 113-12.


Weisenberger, Prvislav. El Destino de los Pueblos de la Cuenca del Danubio. Santiago de Chile: By the University Press, 1965.

Vodanović Sergio

Sergio Vodanović

Entre los numerosos escritores chilenos de origen croata, que desde hace ya más de un siglo participan en la literatura de ese país como su parte integrante, por cierto el nombre de Sergio Vodanović tiene un lugar destacado, y su obra literaria representa un auténtico aporte.

Nació en Split en 1926, de familia originaria de la isla de Brač (Supetar). Murió en Santiago de Chile el 12 de febrero de 2001, a la edad de 75 años.

Fue un escritor muy exitoso, dramaturgo, "padre" de las telenovelas chilenas, abogado, miembro de número de la Academia Chilena de Bellas Artes y profesor de la Universidad Católica de Chile.

Escribió su primera obra en 1952. Entre sus obras teatrales más conocidas se encuentran: "Deja que los perros ladren" (1959); "Viña" (1964); "Perdón...¡estamos en guerra!" (1966); "El senador no es honorable"; "Nos tomamos la Universidad"; "El delantal blanco". Son conocidas sus telenovelas "Los títeres"; "Secretos de familia"; "La intrusa"; "Villa Nápoli"; "Doble juego" y "Una familia feliz".

Por sus producciones teatrales obtuvo tres veces el Premio de la ciudad de Santiago. En los años 50, Vodanović fue figura central en el movimiento cultural-literario chileno, que tuvo gran influencia en el cambio de las corrientes literarias de ese país. El constituyó realmente una síntesis de ese movimiento.

Comenzó a escribir su obra literaria bajo la influencia de Ibsen. Pero luego la obra de Vodanović cambia y se desarrolla hacia el teatro épico y el teatro del absurdo. En ellos, Vodanović ridiculiza a algunas instituciones nacionales, muestra la corrupción de la sociedad en la que prevalecen la hipocresía y el egoísmo, habla de la injusticia, del rebajamiento y de la difícil vida de los pobres, dibuja la decadencia de la burguesía chilena, la vida esteril de la alta sociedad, ausente de esperanzas, fe y perspectiva.

Las obras de Vodanović tienen buen montaje escénico y han sido bien recibidas por el público, especialmente por aquellos que aprecian obras con problemática moral. Su obra tiene figuras artísticas de fuerte contenido dramático.

Studia Croatica, Año 2001, Núm. 143

Tijan Pavao

TIJAN, Pavao, profesor, enciklopedist (Senj, 15. VI. 1908.). Gimnaziju završio u Senju, a slavistiku na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Godinu dana radi kao privremeni pomoćni urednik Hrvatskoga književnog društva sv. Jeronima, potom je tri godine u Vukovaru kao odgojitelj Jakoba grofa Eltza. God. 1935.-41. profesor je u Nadbiskupskoj klasičnoj gimnaziji u Zagrebu. Radi u Društvu »Hrvatski jezik«, gdje je odgovorni urednik istoimenoga časopisa. Kućni profesor Gabriele Habsburg te 1941.-42. Velimira i Mirjane, djece A. Pavelića. Od 1938. jedan je od prvih suradnika M. Ujevića na pripremama Hrvatske enciklopedije, član središnjeg uredništva i tajnik. Kad je 1941. Konzorcij Hrvatske enciklopedije pretvoren u Hrvatski izdavalački bibliografski zavod (HIBZ), postaje njegovim književnim tajnikom i urednikom različitih izdanja: Književni tjednik (1941-42.), Tekstovi i pregledi, Hrvatska misao i riječ kroz stoljeća, Vedra knjiga, Svjetski klasici i ilustrirani časopis Croatia (na njemačkom, talijanskom i francuskom jeziku). S M. Ujevićem i V. Štefanićem uredio je u nekoliko mjeseci nove hrvatske čitanke za srednje škole. Od 1943. do prosinca 1944. urednik je kulturne rubrike Spremnosti. Istodobno proučava povijest i kulturu rodnoga Senja. HAZU mu je objelodanila neke radove u Zborniku za narodni život i običaje i u prvoj knjizi serije Hrvatski kulturni spomenici (Senj). God. 1944. imenovan je pročelnikom za visoko školstvo i znanstvene ustanove u Ministarstvu prosvjete. Zaslužan je za zaštitu kulturnih i povijesnih spomenika od ratnih razaranja te za utemeljenje Sveučilišta u Sarajevu s Teološkim, Pravnim i Medicinskim fakultetom. Na toj dužnosti ostaje do 6. V. 1945., kada odlazi u izbjeglištvo. Za boravka u Rimu (1945.-47.) surađuje u Draganovićevim promidžbenim akcijama i jedan je od glavnih pisaca prvotiska hrvatske emigracije Martyrium Croatiae (na latinskom, Rim 1946.). Istodobno studira na Papinskoj školi za diplomatiku i arhivistiku. God. 1947. odlazi u Madrid kako bi organizirao slavistički studij. Svoje organizacijske sposobnosti, bogato znanje i iskustva stečena u HIBZ-u, napose na radu na Hrvatskoj enciklopediji, prenosi u Španjolsku. Pokretač je i stvarni glavni urednik španjolske kulturne enciklopedije. Uredio je i nekoliko drugih enciklopedijskih izdanja. Surađivao je u različitim španjolskim časopisima, ponajviše u općoj kulturnoj reviji Arbor, što ju je izdavalo Vrhovno vijeće za znanstvena istraživanja, gdje je Tijan do 1956. radio kao profesor. Isposlovao je hrvatski program na Španjolskom nacionalnom radiju i uređivao ga, zajedno sa svojom suprugom (književnicom Nedjeljkom Luetić-Tijan), do 1975., o čemu je objavio knjigu Dvadeset godina u eteru. Sastavio je antologiju hrvatske lirike (u rukopisu). Prevodio je hrvatske dramske tekstove na španjolski i španjolske na hrvatski. Pisao je u časopisima Hrvatska Revija, Osoba i Duh, Studia Croatica, drugim hrvatskim emigrantskim publikacijama te u knjigama Proceso de formación de las naciones eslavas (Madrid 1952.) i Crisis del liberalismo en la Europa Central (El mito Masaryk; Madrid 1958.). Priredio je za tisak Posljednje eseje V. Kriškovića (Madrid 1955.) i napisao uvodni esej o autoru. Dosta rano (1926.) počeo je surađivati u hrvatskim periodicima, među kojima se ističu: Naša sloga (Sušak), Narodna politika, Hrvatska prosvjeta, Hrvatska straža, Obitelj, Obzor, Jutarnji list, Hrvatski Narod i Danica (kalendar), a sam je uređivao Književni tjednik i Spremnost. Živi kao umirovljenik u Madridu, sređuje svoju arhivu, slaže sjećanja i prigodice šalje priloge časopisu Marulić i Senjskom zborniku. (M. S. i R.) M. Š. mr. Mladen Švab, urednik u LZ »M. Krleža«, Zagreb

TIJAN, Dr. Pavao (1908)

Rođen je u Senju 15. lipnja 1908., gdje je završio pućku školu i gimnaziju. Nakon mature studirao je slavistiku i kroatistiku na Filozofskom fakultetu Sveućilišta u Zagrebu i položio diplomski ispit godine 1930. Poćetkom godine 1931. bio je namješten kao privremeni pomoćni urednik izdanja Hrvatskog Književnog Društva Sv. Jeronima, a koncem iste godine primio je poziv da bude odgojitelj i kućni nastavnik malodobnog vukovarskog vlastelina Jakoba grofa Eltza, kojega je pripremao za prva tri razreda klasićne gimnazije. Nakon odgojiteljskog rada u Vukovaru ubrzo dobiva mjesto privatnog podućavatelja unuke nadvojvode Salvatora Habsburga i baruna Nikolića u Zagrebu, te dvoje mlađe djece dra. Ante Pavelića za vrijeme Nezavisne Države Hrvatske. Neko vrijeme radi kao profesor na klasičnoj gimnaziji, a nakon toga u uredništvu Hrvatske Enciklopedije. Surađuje u brojnim stručnim i književnim publikacijama kao što su: Hrvatska Prosvjeta, Obzor, Hrvatska Straža, Književni Tjednik i dr. Godine 1944. bude imenovan pročelnikom za visoko školstvo i znanstvene ustanove u Ministarstvu prosvjete, a mnogo je pridonio pri osnivanju Medicinskog i Teološkog fakulteta u Sarajevu.

Nakon sloma Nezavisne Države Hrvatske 6. svibnja 1945. odlazi u emigraciju, najprije u Italiju, a zatim u Madrid, ostavivši u domovini suprugu, Nedjeljku Luetić Tijan, s malim djetetom. U Madridu je isposlovao hrvatske emisije na španjolskom Državnom Radiju, koje su od sijećnja 1956. do konca prosinca 1975., dakle hoz gotovo dvadeset godina, slale iz dana u dan vijesti u domovinu na hrvatskom jeziku, a koje je uz pomoć svoje pene - koja mu se je 1955. pridružila - sastavljao i njezinim glasom u eter slao. Takoder je bila njegova zamisao objavljivanje "Enciklopedije španjolske kulture" (Enciclopedia de la Cultura Española), za koju je izradio nacrte koje je španjolska vlada prihvatila te ga imenovala tehnićkim ravnateljem. U razdoblju od 1962. do 1968. uredio je i izdao pet svezaka te španjolske enciklopedije. Uz svoju brojnu suradnju u svim značajnijim listovima i publikacijama hrvatske dijaspore, bio je i stalni suradnik u "Consejo Superior de Investigaciones Científicas" u Madridu s posebnim angažmanom u izučavanju slavenskih jezika i kultura.

IN MEMORIAM

DON PABLO TIJAN RONCEVIC

Senj, 15 de junio de 1908 - Madrid, 2 de julio de 1997

En verano de 1997 nos dejaba para siempre un gran croata y gran español: Don Pablo Tijan Roncevic, nacido Pavao Tijan en el Litoral Croata, residente durante cincuenta años, la mitad de su vida, en España, y nacionalizado español, aunque recobró la ciudadanía croata después de la Independencia de la Patria. Hoy yace en la Sacramental de San Isidro de Madrid.

Hijo de una familia humilde, cursó la enseñanza primaria y media en su ciudad natal, Senj. Tras superar el examen de madurez en 1926 marchó a Zagreb, en cuya Universidad realizó los estudios de Filología Eslava y Croata; se licenció en 1930, a los veintidós años de edad.

Ya como estudiante publica reseñas literarias en revistas como Luc (1928) o artículos de divulgación lingüística en Mladost (1929-1930).

Al acabar los estudios universitarios empieza a trabajar en la enseñanza, primero en Vukovar como preceptor del conde Jakob Eltz (1931-1934) y luego como suplente y profesor titular, una vez aprobado el examen para profesores de enseñanza media de lengua y literatura croatas e historia en 1938, del Gimnasio Arzobispal de Zagreb (1935-1944).

Al mismo tiempo desarrolla su labor editorial: en 1931 es ayudante de redacción de las ediciones de la Sociedad de San Jerónimo, y de 1931 a 1944 secretario general y redactor jefe del entonces consorcio de la "Enciclopedia Croata" (luego "Instituto Editorial Croata", después de la Guerra "Instituto Lexicográfico Croata"), de la que llegaron a aparecer sólo los primeros volúmenes. También dirige la sección de cultura del semanario Spremnost (1943-1944).

En estos años es muy intensa su actividad como colaborador de publicaciones periódicas, calendarios y volúmenes colectivos, con reseñas literarias y artículos sobre distintos temas culturales, especialmente en torno a Senj. También publica la traducción de un relato esloveno, Anica (1931), según la obra Dekla Ancka (1913) del modernista católico Fran Saleski Finzgar (1871-1962), y tres libros sobre la ciudad de Senj: Senj. Kulturno-historijska setnja gradom (1931), Senjske storije i cakule (1940) y Grad Senj u povijesti i kulturi hrvatskoga naroda (1940).

En este período es redactor de diversas publicaciones, de las que se destacan Hrvatski jezik, cuyo director es el gran filólogo Stjepan Ivsic (1884-1962), la revista ilustrada en lenguas extranjeras Croatia (1942-1944) del Instituto Editorial Croata y la serie de traducciones del mismo Instituto Svjetski Klasici (Clásicos Universales) desde 1942.

Decisiva, sin embargo, será su labor en el Ministerio de Educación los años 1944 y 1945; como Jefe de Sección de Universidades e Instituciones Científicas centró sus esfuerzos en la defensa y conservación de los monumentos artísticos y culturales amenazados por la guerra y en la fundación de la Universidad de Sarajevo, cuya Facultad de Medicina logró empezar a funcionar.

En mayo de 1945, ante el avance de los guerrilleros de Tito, decide salir de Croacia junto con sus hermanos y su cuñado Luka Brajnovic, dejando en Zagreb a su mujer e hija de pocos meses.

Después de una breve estancia en Austria, pasan a Italia; en el campo de concentración de Fermo participa en la redacción de un periódico mural y en la organización de una escuela de enseñanza media para los hijos de los refugiados, pero ya a mediados de agosto marcha a Roma a invitación del Instituto y Hermandad de San Jerónimo.

Entre 1945 y 1947 estudia ciencias históricas auxiliares en la Escuela Pontificia de Paleografía y Diplomática, al tiempo que escribe diversas aportaciones para, por ejemplo, The Tragedy of a Nation (Chicago, 1947) de Theodor Benkovic, Martyrium Croatiae (Roma, 1947) o The Slavonic Enciclopaedia (Nueva York, 1947), de Joseph Roucek.

Como presidente de la Acción Católica Croata, Pavao Tijan recibió en 1946 la visita del presidente de Pax Romana, el catedrático español Joaquín Ruiz Jiménez, quien le ofreció, en nombre de la "Obra Católica de Asistencia Universitaria" española, diez becas para que estudiaran en Madrid otros tantos estudiantes croatas católicos; éstos comenzaron a llegar a España en otoño de 1947, escogidos entre los refugiados croatas de Fermo y Roma. Estos jóvenes croatas, junto con otros muchos refugiados procedentes de Europa Central y Oriental, se convirtieron en colegiales del Colegio Mayor "Santiago Apóstol".

El propio Pavao Tijan llegó a Madrid en marzo de 1947, a invitación del Consejo Superior de Investigaciones Científicas, con el encargo de organizar los estudios eslavos en el recién fundado "Departamento Internacional de Culturas Modernas". En el C.S.I.C., así como en el Ateneo de Madrid y en muchas ciudades españolas, pronunció conferencias y cursos sobre "El mundo eslavo y la cultura europea"; las celebradas en el Ateneo en noviembre de 1951, por ejemplo, se editaron como libro con el título Proceso de Formación de las Naciones Eslavas en 1952 (Colección "O crece o muere", Ateneo). Sin embargo, en 1954 ese Departamento del C.S.I.C. dejó de funcionar; Don Pablo pasó entonces a ser profesor agregado del Instituto "Miguel de Cervantes" de Filología Hispánica, también del C.S.I.C., desde donde intentó, sin éxito, que se fundaran los estudios de filología eslava en la universidad española, lo que no sucedió hasta finales de los años `80 y principios de los `90, con la lamentable ausencia de la croatística en sus planes de estudio.

En 1955 por fin consigue reunirse con su mujer y su hija; sobre esos diez años de vida en Croacia la señora de Tijan, prof. Nedjeljka Luetic, publicó más tarde el libro Krov i kruh: deset godina u okupiranoj Hrvatskoj 1945-55 (Barcelona, 1980).

Desde 1956 hasta su jubilación en 1981 trabaja en Radiotelevisión Española; veinte de esos años colabora con su mujer en las emisiones en lengua croata de Radio Nacional de España, sobre las que dejó escrito un amplio trabajo con el título "Dvadeset godina u eteru" en Hrvatska revija (Munich, 1988).

Como enciclopedista trabajó en distintos proyectos, como el volumen sobre Europa de la Geografía Universal (Barcelona, 1952), Las grandes corrientes del pensamiento contemporáneo (Madrid, 1959), Forjadores del mundo contemporáneo (Madrid, 1959), obra en cuatro volúmenes de la que fue vicedirector y autor de varias de las biografías que contiene; colaboró también en The Catholic Enciclopaedia (Washington). Pero sus dos trabajos enciclopédicos fundamentales en España fueron la dirección y ampliación de la enciclopedia sueca Facta para Ediciones Rialp, en ocho volúmenes (Madrid, 1962-1966), y sobre todo la monumental Enciclopedia de la Cultura Española de Editora Nacional en cinco volúmenes (Madrid, 1963-1969), que le encomendó el Ministerio de Información y Turismo según su plan y asistencia técnica.

Como traductor Don Pablo ejerció como Intérprete Jurado de Croata, nombrado por el Ministerio de Asuntos Exteriores de España, pero también como traductor literario, especialmente de teatro; precisamente un tiempo (1952-1953) fue crítico teatral del prestigioso semanario brasileño La Actualidad Española. Al croata tradujo algunas comedias de los dramaturgos contemporáneos españoles Miguel Mihura (1905-1977) -Tres sombreros de copa (1952), entre otras- y Antonio Buero Vallejo (1916-); y del croata al español, en colaboración con el poeta español Rafael Morales, la comedia Bez trecega (1913) de Milan Begovic (1876-1948), que se estrenó en febrero de 1958 con el título de Si yo supiera en el hoy desaparecido Teatro Recoletos de Madrid, protagonizada por el gran Guillermo Marín (ver V. Deur, "Recordando al actor español Guillermo Marín", SC 111 (1988), pp. 343-344). También se representó su traducción del alemán de Romulus der Grosse de Friedrich Dürrenmatt (1921-).

Colaboró con artículos de temas culturales y políticos sobre la croatidad en publicaciones de la emigración croática como Osoba i Duh, Hrvatska Revija, Sloboda, Glas sv. Antuna y Studia Croatica, donde publicó desde sus primeros números hasta los últimos: "Las costumbres navideñas croatas", SC 2 (1961), pp. 54-62; "Tradiciones biblicistas croatas", SC 3-4 (1961), pp. 181- 184; "La agresión serbia a Croacia a la luz de la estadística", SC 122-123 (1992), pp. 8-26. Además, en el mismísimo principio de Studia Croatica J.B. Ghetaldi reseñaba el importante libro de Don Pablo Crisis del liberalismo en Europa Central (El mito Masaryk), Madrid, Editora Nacional, 1958, 460 pp. SC 1 (1960), pp. 90-91.

En el Calendario Croata (Hrvatski Kalendar), editado en Chicago, publicó dos interesantísimos ensayos: "Pred konacnim ujedinjenjem Hrvat" (1953) y "Kult politickog mucenistva" (1954). También escribió prefacios y postfacios a libros croatas editados en España, como los de Vinko Kriskovic, Enver Mehmedagic o Bonifacije Perovic.

En diversas revistas españolas, populares y científicas, publicó ensayos, estudios, críticas, reseñas, informaciones, en particular sobre aspectos políticos y culturales de los pueblos eslavos, y sobre todo del croata: La Estafeta Literaria, Ateneo, Revista de Filosofía, Revista de Literatura, Nuestro Tiempo, Oriente (luego Oriente Europeo), Arbor.

Precisamente en Arbor, Revista general de investigación y cultura, del Consejo Superior de Investigaciones Científicas, salieron muchas reseñas y trabajos extensos suyos, algunos de los cuales, como separatas, constituyen verdaderos libritos: "La formación de las naciones balcánicas de hoy" (1947), "Orígenes del ideal eslavo" (1949), "Evolución del ideal eslavo en los últimos cien años" (1949), "La historiografía rusa dirigida por los Soviets" (1949), "El mito Masaryk" (1951), "Salamanca en la tradición cultural croata" (1953), "Constantinopla y su imperio" (1954), "Ivo Andric, premio Nobel de Literatura 1961" (1962). De otras revistas también salieron separatas como "El movimiento organizado de los católicos croatas (1900-1950)", (Osoba y Duh, 1950) o "Juraj Krizanic, primer apóstol del ecumenismo eslavo" (Oriente Europeo, 1968).

Desde 1992 reanuda su colaboración con publicaciones editadas en Croacia, como la revista Marulic o el Senjski zbornik, y en verano de 1993, vuelto por primera vez a la Patria, en su terruño de Senj recibió los máximos honores de su ciudad natal.

Además de las distinciones ya mencionadas, Don Pablo Tijan Roncevic fue miembro de la prestigiosa institución croata Matica Hrvatska, de The Croatian Academy of America con sede en Nueva York, del Institutum Chroatorum Historicum de Roma, de la Academia Croata de Ciencias y Artes en la Diáspora (Suiza), y poseía la Orden de la Corona del Rey Zvonimir (1945). En 1969 recibió la "Encomienda con Placa de Alfonso X El Sabio" del Estado español por sus méritos en el campo de la cultura.

F. J. Juez Gálvez


Tijan Pavao - bibliografia

  • Tijan, Pablo, Crisis del liberalismo en la Europa Central (El mito Masaryk), Madrid, 1958, p. 460 (B. Anzulovic), Volumen 1, año 1960, página 90-1.
  • Tijan, Pablo, Las costumbres navideñas en Croacia, Volumen 2, año 1961, página 54-62.
  • Tijan, Pablo, Tradiciones biblicísticas croatas, Volumen 3-4, año 1961, página 181-4.
  • Tijan, Pablo, La agresión serbia a Croacia a la luz de la estadística, Volumen 122-123, año 1992, página 8-26.

  • Tijan Pavao, Jedna uzorna hrvatska skupina u tuđini. - Kulturni rad Hrvata emigranata u Španjolskoj. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1951, 4, pp. 409-419.
  • Tijan Pavao, Poesía croata moderna. La versión castellana de Pavao Tijan y Marisol de Castro Gil. Madrid, España. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1955, 4, pp. 331-336.
  • Tijan Pavao, Povodom smrti Aleksandra Belića. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1960, 2-3, pp. 270-271.
  • Tijan Pavao, Smrt Bogoljuba Jeftića. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1961, 1-2, pp. 159-160.
  • Tijan Pavao, "Doba kušnje " u jednom zborniku. - "Hrvatska Revija" - Jubilarni Zbornik 1951-1975. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1977, 3, pp. 336-354.
  • Tijan Pavao, Da li su Hrvati palili crkve u Buenos Airesu godine 1955? - Svjedočanstvo Juan Domingo Perona. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1978, 1, pp. 170-171.
  • Tijan Pavao, Vincente Aleixandre - Dobitnik Nobelove nagrade za književnost godine 1977. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1978, 2, pp. 229-241.
  • Tijan Pavao, Novo u vizuelnoj poeziji. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1978, 2, p. 310.
  • Tijan Pavao, Mons. Vladimir Usmiani i njegov zavod "Ožegovićianum ". Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1978, 3, pp. 242-246. Smrt pjesnika Zvonka Milkovića. 2, p. 348.
  • Tijan Pavao, Zagorka - najćitaniji pisac u Jugoslaviji. 3, pp. 502. Komunista - na ćelu Akademije u Zagrebu. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1978, 3, p. 531.
  • Tijan Pavao, 700 godišnjica Dubrovaćkog Arhiva. 4, pp. 680. Hrvatski prijevod jednog latinskog djela M. Marulića. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1978, 4, p. 682. (Radi se o "Liber de laudibus Herculis").
  • Tijan Pavao, Retrospektivna izložba Gabrijela Jurkida. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1978, 4, p. 688.
  • Tijan Pavao, Strane novine u Jugoslaviji. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1978, 4, p. 697.
  • Tijan Pavao, Što zajedničkog imaju Lacij i Srbija? 4, pp. 704. Nacionalni dohodak u Jugoslaviji. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1978, 4, p. 425.
  • Tijan Pavao, Slab interes Hrvata za proučavanje Ive Andrića. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1978, 4, p. 730.
  • Tijan Pavao, Jedna pjesnička paralela - Prijatelju Bogdanu Radici, umjesto čestitke za 75. godišnjicu njegova plodnog života. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1979, 4, p. 680-681.
  • Tijan Pavao, Moja dva mrtva prijatelja slikara: Meissner i Kuman. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1979, 4, p. 715-717.
  • Tijan Pavao, "Hrvatska Enciklopedija" - 40. godišnjica njezina pokretanja. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1980, 1, p. 108-114.
  • Tijan Pavao, Dr. Dragutin Kniewald - Prvi moderni liturgičar u Hrvatskoj. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1980, 2, p. 245-252.
  • Tijan Pavao, Na izvorima jedne herojske i svete borbe za istinu i pravdu. - Zbornik "Stepinac mu je ime" /Knjiga prva 1978. - Knjiga druga 1980./ Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1980, 3, pp. 361-381.
  • Tijan Pavao, Smrti u Hrvatskoj. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1980, 4, pp. 715. (Mirko Cerovac, Stjepko Trontl, Ernest Radetid, Nikola Jagatič).
  • Tijan Pavao, Književne novosti. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 2, pp. 331.
  • Tijan Pavao, Kulturna razmjena na jugokomunistički način. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 2, pp. 338.
  • Tijan Pavao, Varšava u počast Julija Benešića. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 2, pp. 341.
  • Tijan Pavao, Domaći gosti zapostavljeni u jugoslavenskom turizmu. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 2, pp. 385.
  • Tijan Pavao, Dobriša Cesarić: "Moj prijatelju, mene više nema". Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 2, pp. 386-389. (Nekrolog. + 18. 12. 1980.).
  • Tijan Pavao, Dr. Josip Nagy (1894-1981). Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 2, pp. 389-390. (+ 28. 1. 1981.).
  • Tijan Pavao, Branko Krmpotić - jedan od nutarnjih prognanika. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 2, pp. 390-392. (Nekrolog).
  • Tijan Pavao, Kosa smrti u hrvatskoj domovinskoj kulturi. - U spomen Frani Sentinelli; Umro prof. Mihovil Gračanin; Smrt arhitekta Planića; Smrt slikara Tomerlina; Dvije hrvatske smrti: Anka Nikolić rođ. Šop i dr. Jure Grubišić. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 2, pp. 393-395. (Nekrolozi).
  • Tijan Pavao, Antun Bonifačić - Pjesnik vječne Hrvatske - Uz 80. godišnjicu njegova života: 8. listopada 1901. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 3, pp. 423-435.
  • Tijan Pavao, Domovinske vijesti s područja kulture: Izdanje Leksikografskog zavoda; Hrvatska srednjovjekovna proza; Novo izdanje Divkovičeva Latinsko-Hrvatskog Rječnika; Novo djelo Nikole Šopa; Riznica Ninske biskupije; Grad Veliki Tabor - etnografski muzej?; Inflacija doktorata; Suradnja zagrebačkog i beogradskog sveučilišta; Kulturne ustanove u Hrvatskoj - pastorčad komunističke vlade; Zaloso stanje arhiva u Zagrebu. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 3, pp. 543-546.
  • Tijan Pavao, Prva godišnjica Titove smrti. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 3, pp. 579-580.
  • Tijan Pavao, Prvi neslužbeni rezultati popisa stanovništva. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 3, pp. 585-586.
  • Tijan Pavao, August Đarmati - In memoriam. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 3, pp. 683-684 (Nekrolog).
  • Tijan Pavao, Domovinske vijesti s područja kulture: Potvrda o radu najstarijeg hrvatskog kazališta u Hvaru; Nekoliko podataka o kulturnom životu u Hrvatskoj; Obnavlja se Medvedgrad; Povijest elektrotehnike u Hrvatskoj; Nacionalna pripadnost u "Enciklopediji Hrvatske. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 4, pp. 729-731.
  • Tijan Pavao, Međurepubličke migracije s obzirom na Hrvatsku. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 4, pp. 780.
  • Tijan Pavao, Marijan Detoni i Antun Mezđić. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 4, str. 805. (Nekrolozi).
  • Tijan Pavao, Arhitekt Juraj Denzler. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 4, pp. 805-806. (Nekrolog. + 27. 9. 81.).
  • Tijan Pavao, Slikar Andrija Maurović. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1981, 4, pp. 806. (Nekrolog. + 2. 9. 81.).
  • Tijan Pavao, Počast profesoru René Marčiću u Salzburgu. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 1, pp. 130.
  • Tijan Pavao, Bilješke iz Hrvatske s područja kulture: Hrvatski biografski leksikon; Pjesništvo Hrvata u Madžarskoj; Simbolika starih Ilira; Raspodjela Meštrovićevih crteža; 90-godišnjica Milana Sepeca; 300. obljetnica grkokatoličkog sjemeništa u Zagrebu; Stogodišnjica sjedinjenja Vojne Krajine s banskom Hrvatskom; Stogodišnjica smrti Augusta Šenoe; Jubilej Muzičke akademije u Zagrebu. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 1, pp. 131-133.
  • Tijan Pavao, Dani hrvatske glazbe u Zagrebu. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 1, pp. 141.
  • Tijan Pavao, Katolička periodička štampa u Jugoslaviji. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 271-272.
  • Tijan Pavao, Đaćki domovi u Hrvatskoj. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 274.
  • Tijan Pavao, Nalazište petroleja u Hrvatskoj. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 275.
  • Tijan Pavao, Bilješka iz Hrvatske s područja kulture: Bosanskohercegovačka književnost; Obnovljeno Riječko kazalište; "Čudnovate zgode šegrta Hlapića" na retoromanskom; Englesko priznanje Josipu Torbarini; Galerija Topić-Mimara; Zagrebačka filharmonija u Sjedinjenim Državama; Slikar Rački, stogodišnjak. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 282-283.
  • Tijan Pavao, Enciklopedija o Titu - Jugoslavija bez državne himne. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 320.
  • Tijan Pavao, Nacionalni sastav stanovništva Jugoslavije prema konačnim rezultatima popisa iz 1981. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 321-325.
  • Tijan Pavao, Smrt hrvatskog pjesnika Nikole Šopa. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 35-356.
  • Tijan Pavao, Umro kipar Frano Kršinić. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 356-358. (Nekrolog).
  • Tijan Pavao, Josip Andreis. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 358. (Nekrolog),
  • Tijan Pavao, Stjepan Gunjača. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 359. (Nekrolog).
  • Tijan Pavao, Dasen Vrsalović. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 359-360. (Nekrolog).
  • Tijan Pavao, Ludmila Radoboj. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 360. (Nekrolog).
  • Tijan Pavao, Borivoj i Mary Sembera. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 360. (Nekrolog).
  • Tijan Pavao, Josip Demarin. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 360-361. (Nekrolog).
  • Tijan Pavao, Viktor Celjak. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 2, pp. 1. (Nekrolog).
  • Tijan Pavao, Sofija grofica Eltz. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1982, 3, pp. 580. (Nekrolog).
  • Tijan Pavao, Pabirci sa stranica zagrebačkih novina: Ustanovljeno mjesto rodenja Antuna Vramca; Novi albanskohrvatski rječnik; Prvi rječnik gradićanskih Hrvata; Šatrovački rječnik; Opet novi pravopis; Nova serija časopisa "Republika"; Pronađena još jedna slika Vjekoslava Karasa; Nova knjiga o povijesti Dalmacije; Sudbina Kršinićeve ostavštine; Prenatrpanost Nacionalne i Sveučilišne Biblioteke u Zagrebu; Sveučilišta u Jugoslaviji; Ivo Malec nagrađen u Parizu; U spomen Dori Pejačević; Časopis "Muzička kultura"; Marksizam na sveučilištima Jugoslavije; Turistička godina; Smanjuje se broj vojničkih zvanja; Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1983, 1, pp. 109-112.
  • Tijan Pavao, Klema Švarc-Požgaj. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1983, 1, pp. 149. (Nekrolog).
  • Tijan Pavao, Bogdan Radica o njegovoj starosti - Uz njegovu 80-godišnjicu života "26. kolovoza 1904." Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1984, 2, pp. 175-182.
  • Tijan Pavao, Pismo uredniku. Madrid, 24. ožujka 1984. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1984, 2, pp. 358-359. (Ispravljanje netočnih podataka u knjizi "Susreti i doživljaji" Ive Rojnice).
  • Tijan Pavao, Dvadeset godina u eteru - Osvrt na djelovanje hrvatskih radioemisija iz Madrida. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1988, 2, pp. 281-309. (Nastavak u slijedećem broju):
  • Tijan Pavao, "Prijateljima, koji su otišli prije mene". Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1988, 2, pp. 372-387. (Nekrolozi: Ante Jakšić, Tomislav Prpić, Vladimir Ruždak, Vilim Niče, Josip Roglić, Alija Nametak, Mirjana Kralj, Fedor Vaić, Kruno Krstić, Josip Blažina Jožčenko, Vojmil Rabadan i Ante Smith Pavelić).
  • Tijan Pavao, Dvadeset godina u eteru. - Osvrti na djelovanje hrvatskih radio-emisija iz Madrida. Drugi dio. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1988, 3, pp. 488-521.
  • Tijan Pavao, Evo svećenik veliki. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1989, 3, pp. 450-455. (Nekrolog vlč. Vilima Cecelje).
  • Tijan Pavao, Smrt kneginje A, Lobkowicz. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1989, 3, pp. 635-636. Nekrolog.
  • Tijan Pavao, Razbuktala duša - Iz mojih sjećanja na Milu Budaka. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1989, 3, pp. 663-675.
  • Tijan Pavao, Od biblijske četrdesetice do suvremenog computera - Nekoliko digresija uz 40-godišnjicu "Hrvatske Revije". Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1990, 3, pp. 471-481. (Ovaj znadajni prilog sadrži, između ostaloga, i prijedlog, da se sastavi alfabetski "popis svih autora suradnika s naslovima njihovih priloga ).

Tijan, Pablo. Proceso de Formacion de las Naciones Eslaves. Madrid: Ateneo, 1952.

The author is the foremost Croatian scholar in Spain.

Tijan, Pablo. Crisis del Liberalismo en la Europa Central. El mito Masaryk. Madrid: Editora Nacional, 1958; pp. 429.

Široki Perosichi Boris

IN MEMORIAM

BORIS ŠIROKI

El 26 de enero de 1999 dejó de existir en Caracas, Venezuela, el Dr. Boris Široki Perosichi - Cónsul General Honorario de la República de Croacia en Venezuela- destacado miembro de la comunidad diplomática quien con su trabajo y dedicación contribuyo al desarrollo y progreso de las relaciones entre Venezuela y Croacia.

Como premio a su valiosa labor fue galardonado en 1995 con la Orden de Francisco de Miranda en primera clase en un acto solemne frente a más de 1500 personas. El presidente venezolano Dr. Rafael Caldera felicitó personalmente a Široki por su discurso y méritos intelectuales y humanos. Boris Široki fue también un colaborador de Studia Croatica.

El sepelio del Dr. Široki Perosichi, cuya desaparición enluta a todos los croatas en Venezuela, se efectuó el 27 de enero de 1999 en el Cementerio del Este en la capital venezolana.


Studia Croatica, Año 1999, Num. 140

Šarić, Ivan Ev.

Šarić, Ivan Ev. Životopis Pape Pia X. Madrid: "Osvit," 1952.

Šarić, Ivan Ev. Vrata Sunca. Pjesme. Madrid: "Osvit," 1953.

Šarić, Ivan Ev. Sveto Pismo - Novi Zavjet. Madrid: "Croatia Academica Catholica," 1953; pp. 513, illustrated.

The New Testament of the Holy Bible translated by the late Archbishop of Sarajevo, Ivan Ev. Šarić, in exile.

Šarić, Ivan Ev. Papa Pio XII. Madrid: "Osvit," 1954.

Šarić, Ivan Ev. Sveto Pismo Staroga i Novoga Zavjeta - Drugo Popravljeno Izdanje. Madrid: "Osvit," 1959. There are two editions of this work.

jueves 4 de junio de 2009

Sančević Zdravko

SANČEVIĆ, ing. dr. Zdravko (1931)

Rodio se je 1931. godine u Crkvenoj, kotar Teslić, od oca Mirka, drvnog industrijalca u Bosni, i majke Danice rođ. Tomljanović Gecan. Osnovnu školu polazio je u Tesliću, a srednju u Zagrebu, Rimu i Venezueli, u koju je došao s roditeljima 1947. godine, nakon što su 1945. napustili domovinu i živili u Rimu u izbjeglićkom logoru Bagnoli kraj Napulja (1946-1947.). Nakon zapoćetih sveučilišnih studija u Caracasu, školuje se kao Shellov stipendist na Pennsylvania State University te diplomira kao petrolejski inžinjer, završava magisterij i postizava doktorat. U venezolanskoj petrolejskoj industriji radi 39 godina kao inžinjer, menadžer, potpredsjednik i član upravnih odbora. Utemeljitelj je Naftne industrijske škole na sveućilištu pa je njezin profesor i direktor. Objavio je tridesetak strućnih radova, a govori i piše engleski, španjolski, talijanski i hrvatski.

U hrvatskom iseljeništvu aktivan je kao organizator hrvatskih društava i ustanova, izdavać Vjesnika "Centro Croata-Venezolano". Sudjelovao je pri osnivanju Hrvatskog Narodnog Vijeća i surađivao u njemu. Surađivao je u raznim hrvatskim publikacijama, kao npr. "Studia Croatica" u Buenos Airesu (God. 1967, 1970, 1986, 1988 i 1990) i "Hrvatska Revija". Dobitnik je raznih stranih odlikovanja i član je Petrolejskog časnog bratstva.

U Hrvatsku je došao 1991. kao dobrovoljac za ZNG i služio tri i pol mjeseca kao posebni savjetnik ministra za informacije, a 2. prosinca 1991. imenovan je Ministrom za iseljeništvo Republike Hrvatske. Danas je veleposlanik Republike Hrvatske u Republici Bosni i Hercegovini u Sarajevu.

SANČEVIC, Zdravko, znanstvenik i diplomat, rođen je god. 1921. kraj Teslića, BiH. Po slomu NDH emigrira u Italiju, poslije u SAD, da bi se nastanio u Caracasu, Venezuela. Studirao je u SAD i Venezueli, gdje stječe doktorat znanosti. Posvetio se sveučilišnoj karijeri; utemeljio je naftne studije na Sveučilištu u Caracasu, ali je takoder aktivno sudjelovao u hrvatskom kulturnom i političkom emigrantskom životu. U Caracasu je živjela mala, ali dobro organizirana skupina Hrvata (prof. Žanko, Ivo Kisić i dr.). Uspostavom Republike Hrvatske vraća se u domovinu. Član je HDZ-a. Obnaša istaknute dužnosti: bio je pomočnik ministra informiranja, ministar za iseljeništvo, veleposlanik u Sarajevu.

Sancevic Zdravko - bibliografia

1969. - Rječnik hrvatskosrpskoga književnog jezika i definicija i ime jezika Hrvata. Sv. 3., str. 206-221.

Apartamento 22. - Salvador Prasel. Ediciones del Rectorado, Universidad de los Andes, Departamento publicaciones, Mérida, Venezuela, 1968. Sv. 4., str. 463-466. (Prikaz).



1970/2. - Razvoj hrvatske historiografije i njena sadašnja kriza u domovini. Sv. 4., str. 970-982.

1973. - Velika odgovornost za djela na stranim jezicima. Drugi svezak enciklopedijskog djela: "Croatia - Land-People-Culture". Sv. 1., str. 78-100.

1976. - Venezolanski general de Miranda 1786. u Hrvatskoj. Jubilarni Zbornik HR 1951-1975. Str. 634-640.

1980. - Psihoanalitički pokušaji tumačenja Brličkine priče "Šuma Striborova". Sv. 4., str. 559-570.

1990. - Pismo uredniku. Caracas, 20. studenoga 1989. Sv. 1., str. 267. (Odnosi se na nekrologe Dragi Šporeru, Zdenku Antiću i Anti Furćiću u HR br. 3/1989).

Ladino jezik Sefarda iz Hrvatske, Bosne. Sv. 1., str. 506-522.

).





*
* Prof. dr. Zdravko Sancevic, nuevo ministro para la emigración croata, Studia Croatica, 1991, 121, pp. 155-6.
* Diez mapas con fronteras de Croacia y Bosnia-Herzegovina en las épocas de 1500 al 1900 (Zdravko Sancevic: "Las fronteras y el territorio de Croacia y Bosnia según los cartógrafos del siglo 16-19"), Studia Croatica, Volumen 116-117, año 1990, página 40-5.
* Sancevic, Zdravko, La lengua croata, Volumen 24-27, año 1967, página 31-45.
* Sancevic, Zdravko, Etnografía y folklore de Croacia, Volumen 38-39, año 1970, página 132-147.
* Sancevic, Zdravko, Las fronteras y el territorio de Croacia y Bosnia según los cartógrafos del siglo 16-19, Volumen 116-117, año 1990, página 27-58.
* Sancevic, Zdravko, Antropología, Volumen 129, año 1995, página 124.
* Sancevic, Zdravko A., Simposio "Croacia y los croatas en el siglo XX; Percepciones y realidades (2-8"10"1988, Sidney, Australia), Volumen 111, año 1988, página 346-9.
* Sancevic, Zdravko A., Ladino de los sefardíes de Croacia, Bosnia, Volumen 114, año 1989, página - 223-239.
* Sancevic, Zdravko A. y Siroki, Boris, Bicentenario de la visita del general Miranda a Croacia (1786-1986), Volumen 103, año 1987, página 304-1.

Rodin Damian

RODIN, don Damian (1910-1968)

Rodio se 30. listopada 1910. u Prvić Luci kod Šibenika. Gimnaziju je polazio u Šibeniku, a bogoslovne nauke u Splitu i Ljubljani. Za svećenika bi je zaređen godine 1935.

Za vrijeme Drugog svjetskog rata bio je dušobrižnik među hrvatskim radnicima u Njemaćkoj. Svršetkom rata napušta Europu i 1947. dolazi u Brazil.

Svoj je život posvetio narodu ove južnoameričke države te širenju znanja o Hrvatskoj - o njezinoj povijesti i kulturi. Jedna od njegovih ostvarenih inicijativa bila je gimnazija Brasilia-Croacia u Senador Camara, predgradu Rio de Janeiro.

Umro je 8. svibnja 1968. godine u Senador Camara, predgradu Rio de Janeira.

Godine 1960. objavio je u Rio de Janeiru knjigu pod naslovom: "Croacia, sua historia na historia da civilizaçao do Occidente."

  • Rodin, Damian, España y Croacia. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1952, Sv. 4., str. 321-322.
  • Rodin, Damian, "Ljubim Hrvatsku više nego vlastiti život" - Vijesti iz Brazila: Ovaj naslov su rijeći Hrvata kada je strgao jugoslavensku zastavu s javne zgrade u Sao Paulo - Zora Seljan (djećja spisateljica) - Basilio Bravi (pjevać, komunista, stupio u Franjevački red) - Ribeiro Couto (pjesnik, ambasador Brazila u Beogradu) - Jugoslavenska propaganda (Jaša Ahmuli; general Lekić). Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1959, Sv. 4., str. 454-455.
  • .Rodin, Damian, Vijesti iz Brazila. Hrvatska Revija-La Revista Croata, 1960, Sv. 2-3., str. 242. (Međunarodna izložba Marijinih slika u Rio de Janeiru sa slikom Majke Božje Bistričke; Prijedlog za katedru hrvatskog jezika i književnosti; Gimnazija Brasilia-Croacia započela radom).

Rodin, Damian. Croacia, Sua Historia na Historia da Civilizacao do Occidente. Rio de Janeiro: By the author, 1960.

The author presents to the Brazilian reader the history of Croatia and its role to the West, in Portuguese.


Radja Tihomil - bibliografia

  • Radja, Tihomil, Origen, desarrollo y significado de la autogestión obrera en Yugoslavia, Studia Croatica, Volumen 2, año 1961, página 209-14.
  • Radja, Tihomil, Renta nacional en la Croacia de posguerra, Studia Croatica, Volumen 5, año 1961, página 288-99.
  • Radja, Tihomil, Algunos aspectos de la economía yugoslava a mediados de 1962, Studia Croatica, Volumen 7-8, año 1962, página 209-14.
  • Radja, Tihomil, El socialismo y el desempleo en la Yugoslavia, Studia Croatica, Volumen 9, año 1962, página 272-78.
  • Radja, Tihomil, Los primeros resultados de la reforma económica en la República Socialista Federativa de Yugoslavia, Studia Croatica, Volumen 24-27, año 1967, página 179-81.
  • Radja, Tihomil, El modelo económico-político de la sociedad (no) democrática de autogestión, Studia Croatica, Volumen 44-45, año 1972, página 21-27.
  • Radja, Tihomil, Grandiosa exposición de "La Palabra Escrita en Croacia" - Significativo evento cultural en defensa de la individualidad lingüística croata, Studia Croatica, Volumen 100, año 1986, página 151.
  • Radja, Tihomil, Los componentes islámicos en la cultura croata (Simposio en la Sorbona, París), Studia Croatica, Volumen 112, año 1989, página 53-57.
  • Radja, Tihomir, Límites muy estrechos para la autogestión yugoslava - Un balance después de veinte años de experimentos, Studia Croatica, Volumen 46-47, año 1972, página 132-136.

martes 2 de junio de 2009

Radica Bogdan



Bogdan Radica

Bogdan Radica (26. kolovoza 1904. Split – 5. prosinca 1993. New York) hrvatski povjesničar (sveučilišni profesor), publicist i diplomat



Tridesetih godina radio je kao diplomat u Ligi naroda u Ženevi, nakon 1945. kratko je radio u Ministarstvu informacija u Beogradu. Potom odlazi u SAD te predaje povijest na Sveučilištu Fairleigh Dickinson.

Radica Bogdan - bibliography

  • Radica, Bogdan, Titoísmo y castrismo en la ciencia política norteamericana, Studia Croatica, Volumen 2, año 1961, página 3-6.
  • Radica, Bogdan, La democracia y la liberación del comunismo, Studia Croatica, Volumen 6, año 1962, página 12-3.
  • Radica, Bogdan, John F. Kennedy, Studia Croatica, Volumen 14-15, año 1964, página 45-5.
  • Radica, Bogdan, The Disunity of the Slavs, Orbis, N 4, Vol. 10 (Instituto para la Investigación de la Política Exterior, University of Pennsylvania) (F. Nevistic), Studia Croatica, Volumen 24-27, año 1967, página 217-8.
  • Radica, Bogdan, Dónde va Norteamérica?, Studia Croatica, Volumen 28-31, año 1968, página 84-94.
  • Radica, Bogdan, Dr. Ante Trumbic (1864-1938) - Creencia y desilusión de un "yugoslavo", Studia Croatica, Volumen 32-35, año 1969, página 43-53.
  • Radica, Bogdan, Benedetto Croce y la encrucijada de la civilización europea - "La violencia no es ni poder ni fuerza, sino debilidad". (Reproducción de la conversación de B. Radica, de su libro "La agonía de Europa", 1940), Studia Croatica, Volumen 42-43, año 1971, página 172-183.
  • Radica, Bogdan, Ocaso de Tito - El fin de la segunda Yugoslavia, Studia Croatica, Volumen 46-47, año 1972, página 186-189.
  • Radica, Bogdan, Quousque tandem abutere, Yugoslavia, patienta nostra?, Studia Croatica, Volumen 46-47, año 1972, página 183-186.
  • Radica, Bogdan, Europa y Croacia entre dos gigantes. (Traducción de "La Revista Croata", setiembre de 1973), Studia Croatica, Volumen 50-51, año 1973, página 187-19.
  • Radica, Bogdan, Por qué regresaste al país donde sólo los muertos son felices? - (B. Radica narra su experiencia con el comunismo yugoslavo - Extracto de su libro "Croacia 1945"), Studia Croatica, Volumen 54-55, año 1974, página 189-93.
  • Radica, Bogdan, Doscientos años de realización del sueño norteamericano, Studia Croatica, Volumen 60-61, año 1976, página 6-25.
  • Radica, Bogdan, El nacionalismo en Croacia desde 1964 (Contribución de R. B. en el libro sinóptico "El nacionalismo en la U.R.S.S. y Europa Oriental en la era de Brezhnev y Kosigin", 1977), Studia Croatica, Volumen 64-65, año 1977, página 39-55.
  • Radica, Bogdan, Zivjeti Nedozivjeti (Anhelarlo sin vivirlo). Primer tomo. Ed. de la Biblioteca de la Revista Croata, Munich - Barcelona, 1982, p. 543 (Milan Blazekovic), Studia Croatica, Volumen 90-91, año 1983, página 186-191.
  • Radica, Bogdan, Zivjeti neodozivjeti (Anhelarlo sin vivirlo). Segundo tomo. Ed. Biblioteca de la Revista Croata, Munich-Barcelona, 1984, p. 679, con ilustraciones (Milan Blazekovic), Studia Croatica, Volumen 96, año 1985, página 87-96.
  • Radica, Bogdan, Treinta y cinco años de Hrvatska Revija (La Revista Croata) en libertad, Studia Croatica, Volumen 100, año 1988, página 92-95.
  • Radica, Bogdan, Hacia dónde navega Yugoslavia? (Reader's Digest, mayo 1986), Studia Croatica, Volumen 102, año 1986, página 273-6.
  • Radica, Bogdan, El perfil humano y artístico de Ivan Mestrovic, Studia Croatica, Volumen 107, año 1987, página 293-299.
  • Radica, Bogdan, De paneslavismo vía yugoslavismo al callejón sin salida, Studia Croatica, Volumen 109, año 1988, página 99-105.

Radica, Bogdan. Colloqui Con Guglielmo Ferrero. Florence, Italy: Nuove Edizioni di Capolago, 1939; pp. 417.

Conversations of the author with the liberal Italian philosopher.

Raditsa, Bogdan. "Yugoslavia's Tragic Lesson to the World." Reader's Digest, Vol.49 (1946); pp. 138-156.

Raditsa, Bogdan. "How Terror Rules Yugoslavia." American Mercury, Vols. -63-66 (Dec. 1946-April 1947); pp. 69-75, and ff.

Raditsa, Bogdan. "How Communists Took Over Albania." Reader's Digest, Vol.51 (December 1947); pp. 103-107.

Raditsa, Bogdan. "Yugoslavs Discover Soviets Are Experts at Exploitation." Saturday Evening Post, Vol.222 (July 30, 1949); p. 12.

Raditsa, Bogdan. "Albania Is Battleground in Rising Stalin-Tito Feud" Saturday Evening Post, Vol.222 (December 17, 1949); p. 12.

Raditsa, Bogdan. "Fellow Travelers Think Tito May Be Answer to Prayer", Saturday Evening Post, Vol.222 (February 18, 1950); p. 10.

Raditsa, Bogdan. "Sovietization of the Satellites." Annals of American Academy, Vol.271 (September 1950); pp. 122-134.

Raditsa, Bogdan. "Yugoslavia Will Be New Headache If We Don't Play Our Cards Right." Saturday Evening Post, Vol.223 (January 27, 1951); p. 12.

Raditsa, Bogdan. "Tito and the Peasants." Commonweal, Vol.54 (September 28, 1951); pp. 591-593.

Raditsa, Bogdan. "My Memories of Louis Adamic." American Mercury, Vol.73 (December 1951); pp. 69-80.

Raditsa, Bogdan. "What Price Tito?" American Mercury, Vol.74 (May 1952); pp. 33-43.

Raditsa, Bogdan. "God and Caesar in Yugoslavia", American Mercury, Vol.77 (August 1952); pp. 111-114.

Raditsa, Bogdan. "Cardinal Stepinac and Dictator Tito", Commonweal, Vol. —" 57 (March 27, 1953); pp. 618-621.

Raditsa, Bogdan. "Malenkov's Liberal Concessions Put the Heat on Dictator Tito", Saturday Evening Post, Vol.225 (June 13, 1953); p. 12.

Raditsa, Bogdan. "From Japan to Adriatic", Commentary, Vol.16 (September, 1953); pp. 278-280.

Raditsa, Bogdan. "One-and-a Half Party System in Greece", Reporter, Vol.9 (December 8, 1953); pp. 34-37.

Raditsa, Bogdan. "Tito's Secret Alliance with Moscow - The Inside Story", Croatia Press, Vol.VIII, No.133 (1954); pp. 1-9.

This article also appeared in Freeman and the Catholic Digest.

Raditsa, Bogdan. "Turkey: the Revolution That Knew When to Stop", Reporter, Vol.10 (January 1954); pp. 22-25.

Raditsa, Bogdan. "Italy's Peasants Want to Be Proletarians", Saturday Evening Post, Vol.227 (July 24, 1954); pp. 10, ff.

Raditsa, Bogdan. "A West Coast Visit to Our Countrymen", Croatia Press, Vol.X, Nos.7-8 (1956); pp. 1-6.

Raditsa, Bogdan. "Clash of Two Immigrant Generations", Commentary, Vol. XXI (January 1958); pp. 8-15.

Raditsa, Bogdan. "Ivan.Meštrović, 1883-1962." Journal of Central European Affairs, Vol.22 (October 1962); pp. 349-353.

Raditsa, Bogdan. " Tito's Final Test", The New Leader, Vol.49 (July 4, 1966); pp. 7-10.

Raditsa, Bogdan. "Croce and Russian Thought", Balkan Studies, Vol.9, No.1 (1968), pp. 243-245.

This is only a partial list of articles by Professor Radica. He is also a contributor of a syndicated column on Communist and Balkan Affairs, Spadea Syndicate, published in 100 U.S. dailies. He is a regular contributor to Croatian newspapers and periodicals, under the name Radica.

Prpic George J. Ph.D - A Biography


George J. Prpic, Ph.D

November 16, 1920 - April 23, 2009

From the Adriatic to Lake Erie...
A Celebration of a Life of Freedom, Patriotism and Love.

George J. Prpic, Ph.D.
Professor Emeritus of History
John Carroll University

Biographical Summary

George (Jure) Prpic was born on November 16,1920 in Djala, Banat where his Croatianparents lived at the time. He grew up and was educated in Croatia, graduating from the Real Gymnasium in Požega in 1939. At the Croatian University in Zagreb he received his diploma in Jurisprudence in 1944. He started to write and publish while he was still a teenager. At the same time he was busy painting and drawing which he continued throughout his life.

In the spring of 1945, when Croatia was subjugated by communism, GJP settled as a refugee in Austria. He studied history at the University of Graz. In May 1950, he emigrated to the United States, first to Cincinnati, then to Cleveland, Ohio. In January of 1951 he married Hilda Hermann (Slovenian-born) who had emigrated to Montreal, Canada. They had first met in Graz, Austria. For 6 years, George was a factory worker like thousands of other newcomers, and found work at Cleveland Twist Drill. At the urging of Hilda, he began to study part-time at John Carroll University. In June of 1956, he received his Masters degree in History. He and Hilda then moved to Washington DC. At Georgetown University he majored in American history. Supported by his working wife (there were no scholarships at that time) he earned his PH.D. in June of 1959. His doctoral dissertation (over 650 pp.) topic was “The Croats in America”

George taught history at John Carroll University in Cleveland from 1958 until 1989.
His courses included: Historical Method, Modern Middle East, U.S. Immigration and the Balkans. Dozens of graduate students received their degrees under his guidance.

At the same time, he was a member of JCU’s Institute for Soviet and East European studies. He belonged to a number of professional organizations and was cofounder of the Association for Croatian Studies. He extensively lectured at various forums, panels, and conventions. George published many books, scholarly articles, essays, and reviews in both English and Croatian, with some translations in Spanish and German. Among his books are: A Century of World Communism (1973,1975); The Croatian Immigrants in America (1971); South Slavic Immigration in America (1978); Croatia and the Croatians (1982); with Hilda Prpic Croatian Books and Booklets Written in Exile (1973 US, 1990 Croatia).

In Croatian, he published Posljednji Sviban, a book of poetry in Rome in 1973 and in Zagreb in 1990. Partly in Croatian and partly in English is his Baklja u Luci-The Torch in the Harbor: Poems Notes, Drawings (1989). He illustrated both books. “The Torch” depicts his immigrant experience.

In 1969, George, Hilda and their two children visited Croatia. In 1993, they again paid a visit to the now “liberated” homeland. In November of 1997, Hrvatska Matica Iseljenika published his lifework Hrvati u Americi (480 pgs.); George, as Matica’s guest, was present at the introduction of his book and was subsequently interviewed by the media and warmly welcomed in Zagreb and Croatia. “We were happy to see a liberated Croatia for who’s freedom we had struggled over the decades. Thank God!” In 2000 George coauthored, with Ivan Miletic and Ivan Cizmic, From the Adriatic to Lake Erie: a history of Croatians in Greater Cleveland. The book was published by the American CroatianLodge in Eastlake, Ohio and by the Institute for Social Sciences in Zagreb.

In his retirement in Euclid, Ohio George continued to write and to be a resource to fellow historians, media sources and educational institutions in his various areas of expertise. Over the past decade he has been sending his vast collection of books, papers, archives and personal notes to the Croatian Archive in Zagreb. This body of work is in the capable hands of his former student and long-time colleague, co-author and friend, Ivan Miletic.

At 88 years of age, George passed away peacefully on April 23, 2009 at 2:30 PM. Hilda and his children were at his side.

Personal notes on my father the historian.

This biography is the product of various sources from working copies George had used over the years. I am certain of, and will be grateful for the corrections I am sure to receive. In preparing this document I find myself seemingly drawn into the process that was his life’s passion. As with many writers, historians, and artists, Dad had an immense treasure trove of piles, boxes, shelves, shoeboxes, envelopes, filing cabinets, various pieces of furniture stuffed with papers, notebooks and folders. As Maya and I begin to mine his collective artifacts, I feel as if we are in a way taking on his roll as historical explorers.We began this process wishing to show many of his photos, but soon realized that this is an immense body of images, artwork, drawings, and writing.

Jure was also a prolific artist, working in a number of media. We found that we quickly had
to narrow our scope. We hope to share many images and works in the near future.

I find it necessary to add some personal observations to these historical facts. George, my father, was a brilliant scholar. He could go into his mind and produce data and lay bare history with conviction and verbose accuracy. His dedication to the intellectual pursuit of writing as a means of fostering freedom in his native Croatia, was as strong as his gratitude and patriotism for America, his second country and home. Freedom is a state of being he greatly treasured.

I was also fortunate to see a side many did not. The gentle soul that he was. He cherished Hilda and Maya and myself, and all of his family, He valued his friends and many colleagues at John Carroll and around the world. I remember the constant flow of letters from far away places, in various languages (Jure spoke 5), and phone calls from around the world. His hand-colored
(each one) Christmas cards are a fond memory. He was a soft spoken, supportive, tolerant, yet
private individual, and he was generous with his time and money. George gave to dozens and
dozens of individual charities and causes, showing no agenda in his generosity.

He showed a quiet satisfaction in his accomplishments and was settled into a simple lifestyle with simple needs. He loved his various homes and yards over the years, and planted on each, a willow tree, all of which are now beautiful specimens. He received great pleasure from his Christmas trees, and in correspondence with his family around the world. I have been able to
share his love of art, and we have had the great pleasure to visit Croatia. I have seen the many places he passed through... where he was educated, where he met my mother... I now understand more of his mind, and of both his and the world’s need for historical record; This power of truth in knowledge; The great and the small mysteries to be uncovered: The need to understand clearly what had been, so as to have a better understanding of the present and future.

I will remember him as gentleman, reserved but steadfast in his faith and in his personal
convictions. He was kind, generous, patient and comfortable with anyone he had dealings with.

He has truly been the greatest example of the human traits of gentleness, tolerance, gratitude, generosity and unwavering love; to God, his dual homelands, and to his family. Truly his is a life to celebrate. Živili tata!

Frank Prpic, Cleveland, OH. April 25, 2009

George J. Prpic Partial Bibliography

- From the Adriatic to Lake Erie: A History of Croatians in Greater Cleveland by Cizmic,
Ivan; Miletic, Ivan; Prpic, George J. 2000

- Hrvati u Americi (Croatian Edition) 1997

- Prose, poetry, drawings : Proza, lirika, crteži 1983

- Croatia and the Croatians: A Selected and Annotated Bibliography in English 1982

- South Slavic Immigration in America 1978

- The Croatians in New Jersey 1977

- Role of the returned emigrants in Croatia: A historical assessment 1977

- The modern Middle East: A reference guide 1977

- Croatia and Hungary duringthe Turkish era (Southern-Hungarian and Balkan studies) 1973

- Tragedies and migrations in Croatian history 1973

- Ireland, Croatia and Bangladesh 1973

- Posljednji Svibanj Hrvatske knjige i knjižice u iseljeništvu

- Croatian books and booklets written in exile 1973, G. Prpic and H. Prpic

- Nationality studies on Southeastern Europeans in America: With emphasis on Yugoslavia -1972

- Bibliography on South Slav immigrants in America and their historical background 1972

- The Croatian Immigrants in America. 1971

- Rev. Juan M. Ratkay, S.J.;: First Croatian missionary in America, 1647-1683 1971

- A Century of World Communism 1970

- The Croatian publications abroad after 1939;: A bibliography. 1969

- Communism and nationalism in Yugoslavia 1969

- Fifty years of world communism, 1917-1967; A selective chronology, 1967

- The Croatian immigration to America after 1945 . 1967

- Eastern Europe and world communism; A selective annotated bibliography in English 1966

- East Central Europe and its Sovietization; A selective bibliography 1966

- French rule in Croatia: 1806-1813 1964

- Maximilian Vanka, his contribution to the arts of America 1958


I am with you always!
To those I love and to those of you who love me.

When I am gone, release me, let me go.
I have many things to see and do.

You mustn’t tie yourself to me with tears.
Be happy that we had so many years.

I gave you my love, you can only guess,
how much you gave me in happiness.

I thank you for the love you’ve shown,
but now it’s time I travel on alone.

So grieve a while for me if grieve you must.

Then let grief be comforted by trust.

It’s only for a while that we must part,
so bless the memories within your heart.

I won’t be far away, for life goes on.

So if you need me, call and I will come.
Though you can’t see or touch me, I’ll be near.

And if you listen with your heart, you’ll hear
all my love around you soft and clear.

And then, when you must come this way alone,
I’ll greet you with a smile and say
“Welcome Home.”

Author Unknown


Ja sam s tobom uvijek!
S onima koje volim i s vama koji volite mene.
Kada nestanem, odriješi me, pusti me da idem.
Trebam Puno toga vidit’ i uciniti.
Ne veži se uz mene sa suzama.
Sretan budi zbog mnogih zajednickih godina.

Dao sam ti svoju ljubav, ti možeš tek slutiti
koliko si mi srece dala.
Hvala ti za svaki izraz ljubavi,
ali je vrijeme da dalje putujem sam.
Oplakuj me samo na cas, ako žalovati moraš.
Potom utješi žalost u vjeri.
Samo na casak se rastati moramo,
zato blagoslivaj uspomene u srcu svome.

Necu biti daleko od tebe, jer život ide dalje.
Trebaš li me, zovni, i ja cu doci.
Ne možeš me vidjeti niti opipati, ali blizu sam.
Ako slusas srcem svojim cut' ceš moju ljubav
oko sebe, svuda, nježnu i shvatljivu.
A poslije, kada sama moraš doci 'vamo
pozdravit cu te smješkom i rijecima,
“Dobro došla Doma”


Croatian Translation by Hilda Prpic

Prpić George J. - bibliography


Prpic, George J. "The Croats in America" Ph. D. dissertation, Georgetown University, 1959; pp. 661.

This study presents a historical survey of Croatian immigrants in America, their contribution; also the background of and reaction to the emigration in Croatia; extensive bibliography.


· Prpic, George J, Croatia And Hungary during the Turkish era (Croacia y Hungría durante la época turca), Cleveland, Ohio, 1973, p. 32 (M. Blazekovic), Studia Croatica, Volumen 54-55, año 1974, página 206-207.

· Prpic, George J., French rule in Croatia: 1806-1813, Separata de "Balkan Studies", 1964, p. 55 (M. Blazekovic), Studia Croatica, Volumen 20-21, año 1966, página 182-4.

· Prpic, George J., Eastern Europe and World Communism - A selected annotated bibilography in English), Cleveland, 1966, p. III-147 (M. Blazekovic), Studia Croatica, Volumen 24-27, año 1967, página 219.

· Prpic, George J., The Croatian Inmigration to America after 1945, Cleveland, 1967, p. 21 (M. Blazekovic), Studia Croatica, Volumen 28-31, año 1968, página 202-3.

· Prpic, George J., The South Slavs, University of Kentucky Press, 1867, p. 173-203 (M. Blazekovic), Studia Croatica, Volumen 32-35, año 1969, página 176-8.

· Prpic, George J., Communism and Nationalism in Yugoslavia - Separata del "Balkan Studies", Vol 10, N 1, Tessaloniki (Grecia), 1966, p. 23-50 (M. Blazekovic), Studia Croatica, Volumen 36-37, año 1970, página 75-8.

· Prpic, George J., Ivan (Juan) Ratkaj - Primer misionero croata en América (1647-1683), Studia Croatica, Volumen 40-41, año 1971, página 57-8.

· Prpic, George J., A Century of World Communism - A selective chronological outline (Un siglo de comunismo mundial). Barron's Educational Series, Inc. Woodburry, N. York, 1970, p. I-X, 292 (Milan Blazekovic), Studia Croatica, Volumen 42-43, año 1971, página 207-209.

· Prpic, George J., Tragedies and Migrations in Croatian History (Las tragedias y migraciones en la historia croata). Toronto, 1973, Ont. Canadá, p. 24 (M. Blazekovic), Studia Croatica, Volumen 52-53, año 1974, página 104-105.

· Prpic, George J., Croatia and the Croatians - A Selected and Annotated Bibliography in English (Croacia y los croatas - Una bibliografía seleccionada y comentada en inglés), Ed. Associated Book Publishers, Inc. P. O. Box 5657, Scottsdale, Arizona 85261, USA, 1982, p. 31, Studia Croatica, Volumen 88-89, año 1983, página 90-92.

· Prpic, George J., La diaspora croata en la década de 1980: Avalúo crítico, Studia Croatica, Volumen 104, año 1987, página 3-17.

· Prpic, George J., Participación croata en la 19ª Convención de AAASS (American Association for the Advancement of Slavic Studies), Studia Croatica, Volumen 110, año 1988, página 255-6.

· Prpic, George J. y Prpic, Hilda, Croatian books and booklets in exile (Libros y folletos croatas en el exilio), Cleveland, 1973, p. I-XIX, 73 (M. Blazekovic), Studia Croatica, Volumen 54-55, año 1974, página 205.

· Prpic, J., Dibujo de Bogdan Radica, Studia Croatica, Volumen 96, año 1985, página 87.

· Prpic, Jorge J., Fernando Konshak, S. J. - Misionero y explorador de baja California, Studia Croatica, Volumen 6, año 1962, página 58-68.

The Bulletin of the American Croatian Academic Club. Cleveland, Ohio; the first of ten issues appeared in November, 1965. The bulletin is published by the A.C.A.C. Editor: George J. Prpic.

[Jure Prpić – The Croatian Publications Abroad after 1939, A bibliography, 1969]

Perinić, Ljeposlav, and Prpić, Jure, eds. Početnica i Čitanka za I. godište pučkih škola i nepismene u izbjeglištvu. Linz, Austria: UNRRA Team 340; 1946; pp. 122.

Prpić, George J. World Communism: Selective Chronology 1917-1964. Cleveland, Ohio: John Carroll University, Institute for Soviet and East European Studies, 1965; pp. 104, processed.

Prpić, George J, Eastern Europe and World Communism: A Selective, Annotated Bibliography in English. Cleveland, Ohio: John Carroll University, Institute for Soviet and East European Studies, 1966; pp. 148.

Prpić, George J. Fifty Years of World Communism: 1917-1967. A Selective Chronology. Cleveland, Ohio: John Carroll University, Institute for Soviet and East European Studies, 1967; pp. 180, illustrated.

Prpić, Jure, et al eds. Knjiga Bezimenih. St.Martin-Traun, Austria: Privately processed, 1947; pp. 50.

Prpić, George J. Chronology of Events in East Central Europe 1914-1964. Cleveland, O.: John Carroll University, 1965; pp.48, processed.

Prpić, George J. The Croatian Immigration to America After 1945. Cleveland, O.: Institute for Soviet and East European Studies, John Carroll University, 1967; pp.21, processed.

Prpić, George J. "The Croatian Newspapers in America Before 1918." Croatia Press, Vol.XV, No.6 (1961); pp. 7-15.

Prpić, George J. "Milovan Djilas: Cautious Evaluation of a Controversial Author Whose Books are Banned by Tito" America, Vol.107, No.31 (1962); pp. 990-992.

Prpić, George J. "The New Breed Behind the Iron Curtain." America, Vol.112, No.1 (1965); pp. 18-20.

Prpić, George J. Prpic, George J. "Two Recent Books on Croatia." The Fayetteville Observer (June, 1965); p. 5b.

Prpić, George J. "New Era in Yugoslavia." America, Vol.116, No.14 (1967); pp. 528-530.

Prpić, George J. "Croatians in the U.S." The New Catholic Encyclopedia, Vol.IV (New York: McGraw-Hill, 1967); pp. 467-468. "Križanić, Juraj" Ibid., Vol.VIII, pp. 263-2611. "Lucić, Ivan" Ibid., p. 1058. "Stepinac, Alojzije" Ibid., Vol.XIII, pp. 702-703. "Strossmayer, Josip Juraj" 1%17L, p. 7112.

Pintar, John I.

Pintar, John I. Four Years in Tito's Hell. Buenos Aires: Hrvatska Pučka Knjižnica, 1954; pp. 300.

An autobiographical recollection by an American citizen, now residing in New York.

Pezet Ernest (1887-1966)

Notas y comentarios:

In memoriam Ernest Pezet

Milan Blazekovic, Buenos Aires

El 21 de noviembre de 1966 falleció, en París, a la edad de 79 años, Ernest Pezet, parlamentario francés y escritor político. Fue uno de los más grandes amigos de Yugoslavia en Francia, conforme lo declaró él mismo. Pero, conociendo a fondo las condiciones políticas y las relaciones entre los croatas y los serbios tanto en la Yugoslavia monárquica como comunista, Pezet fue un auténtico amigo de los croatas, sin el sentimentalismo perjudicial que a menudo se manifiesta en la amistad de los franceses con Serbia y los serbios y en detrimento de las víctimas del pequeño imperialismo panserbio.

Ernest Pezet nació el 6/12/1887 en Rignac (Aveyron). Antes de la Primera Guerra Mundial inició su actividad política cuando, tras dictar cátedra en las escuelas privadas, se adhirió al político católica Marc Sagnier en el periódico "Democratie" y luego, en 1917, fue designado redactor en jefe de L'Ame Française, órgano del Rassamblement Démocrate Chrétien. En 1919 fue director de La Voix du Combattant. Fue uno de los promotores de la democracia cristiana en Francia (Parti Démocrate Populaire) y desde 1928 diputado por la provincia Morbihan. De 1932 a 1940 se desempeñó como informante y secretario permanente de la comisión parlamentaria para asuntos exteriores de la Europea central y oriental, y antes de estallar la Segunda Guerra Mundial fue nombrado vicepresidente de dicha comisión. En el mismo cargo continuó en el período 1945-1958. Al terminar la guerra se afilió al Movimiento Republicano Popular (M.R.P.), fundado en noviembre de 1944. Fue elegido diputado para la asamblea constituyente, y en los comicios de 1946 fue elegido senador de los franceses residentes en el extranjero. Fue también vicepresidente del senado y delegado de Francia ante las Naciones Unidas y en la conferencia de paz. En 1959 fue elegido miembro honorario del parlamento. Se lo honró y distinguió al conferirle al orden de Commandeur de la Légion d'honneur.

Pezet escribió una treintena de libros. Los que datan del período 1922-1930 son más bien de carácter político-partidista; los publicados entre 1930 y 1959 tratan temas de interés europeo general o se refieren a los problemas de determinados países europeos. Edouard Herriot, Henri de Jouvenel, A. Tardieu y J. Péricard escribieron los prólogos de algunas de sus obras.

Siendo especialista para el Sureste europeo y al mismo tiempo un político, no dependió tan sólo de las informaciones oficiales serbias, puesto que tuvo acceso a los círculos croatas y eslovenos de orientación católica. Pezet conoció muy bien la situación imperante en Yugoslavia desde su constitución y los peligros que las tensiones existentes entrañaban -sobre todo durante la dictadura del rey Alejandro Karageorgevic- no sólo para la existencia de Yugoslavia sino también para la paz en Europa, pese al optimismo de la prensa yugoeslava y francesa de inspiración oficialista. Pezet visitó varias veces a Yugoslavia, mantenía correspondencia con destacadas figuras políticas de todas las corrientes y confesiones en Serbia, Croacia y Eslovenia, salvo -como dice expresamente- con los socialistas y los separatistas. Recogía el material en que dijo la verdad cruda acerca de la realidad yugoslava, procurando prevenir a sus compatriotas contra eventuales e ingratas sorpresas y señalar a la prensa, al parlamento y a la opinión pública de Francia el grave peligro que se cierne sobre Yugoslavia, vista con tantas ilusiones y esperanzas infundadas.

Deseoso en primer lugar de informar a sus connacionales y luego de salvar la unidad de Yugoslavia, unidad que debería fundarse no en la fuerza y la violencia sino en la conformidad de todos los pueblos que la integran, Pezet escribió su libro La Yougoslavie enpéril?, en colaboración con el profesor Henri Simondet, quien se ocupó de la parte histórica. El libro fue publicado en 1933 (Librairie Bloud & Gay, París 1933, pp. 281). Esta significativa advertencia a los factores políticos responsables de Francia y Yugoslavia no sólo implicaba una crítica abierta del panservismo en todos los sectores de la vida pública en Yugoslavia, sino a la par entrañaba la defensa de los derechos y postulados nacionales croatas. No es de extrañar, pues, que este libro de Pezet, aunque escrito con la evidente intención de conservar la unidad de Yugoslavia, parte integrante de la Pequeña Entente como pilar del sistema francés de seguridad política centro-europeo, haya sido prohibido en Yugoslavia. Igual suerte correrán sus obras posteriores sobre Yugoslavia.

Después del atentado de Marsella en 1934, Pezet publicó su estudio Le drame de Marseille et ses conséquences centro-européennes (Vie intellectuelle, 1934) en el que expuso no sólo la actividad y la estructura de las organizaciones revolucionarias croatas (ustasha) y macedonia, las implicaciones en el plano externo del problema croata y macedonio, sin que nuevamente señaló que Yugoslavia es insostenible a menos que a tiempo sobrevenga su total reforma en base federativa y en espíritu de auténtica democracia y la libertad de sus nacionalidades. Como en Yugoslavia después del atentado de Marsella rigió una censura aun más rigurosa, este estudio quedó casi desconocido a la opinión pública de ese país. Después del atentado de Marsella su libro La Yougoslavie en péril? cobró gran actualidad en Francia y fue citado por los defensores en el proceso en Aix-en Provence como prueba de que los atentadores tuvieron por móvil motivos patrióticos.

Cuando el 21 de diciembre de 1958 en la cripta de Sainte Odile el R. P. Teodoro Dragun entregaba al público su libro Le Dossier du cardinal Stepinac, Ernest Pezet disertó en esta ocasión y ubicó al "affaire" Stepinac con l'Affaire Dreyfus, fue publicada en 1959 como un fascículo bajo el título Stepinac-Tito, contextes et éclairages de L'Affaire (Nouvelles Editions Latines, París 1959, pp. 30), y en 1960, en una versión un tanto abreviada en castellano, publicada en Studia Croatica (Buenos Aires, 1960, año I, nro. 1, pp. 10-20).

Pezet, pues, se ocupa tres veces de la situación política en Yugoslavia y de su problema central, la relación serbio-croata, y teniendo en cuenta las tendencias irredentistas de algunos de sus vecinos aboga por la federalización y la auténtica democratización del país. Idénticas ideas sostuvieron algunos otros internacionalistas, los paladines de la unidad yugoeslava como Wickham Steed y Seton Watson, cuyas cartas de 1932 Pezet publicó en el anexo de su primer libro junto con el manifiesto de prestigiosas figuras británicas, publicado en Manchester Guardin el 24/12/1932. Pese a conocer a fondo el problema Pezet, empero, como otros abogados de la unidad yugoeslava no apreció con acierto la incapacidad de los serbios para convivir en el mismo Estado con cualquier otro pueblo no serbio. Pues, además de tantas otras diferencias entre croatas y serbios, resalta el hecho de que los croatas -con gusto o no- convivieron durante siglos en mancomunidad con otros pueblos de la misma órbita cultural, mientras los serbios, casi al mismo tiempo, o fueron subordinados al poder extranjero o vivieron en su Estado unitario autocrático y nacionalmente homogéneo y no se acostumbraron a distinguir la nacionalidad del Estado y compartir democráticamente el poder con cualquier otro pueblo. Por ello fracasó la tentativa de consolidar a Yugoslavia mediante la creación de Banovina Hrvatska (autonomía de Croacia) en vísperas de estallar la segunda conflagración mundial, sino que, por el contrario, estimuló a los serbios para acelerar el derrumbe de Yugoslavia. Por la misma razón, el sistema seudofederativo actual de la Yugoslavia comunista no resolvió ni puede resolver su problema nacional.

Este hecho no lo percibieron en su tiempo ni muchos políticos croatas, de manera que no se puede reprochar a Pezet sus ilusiones que fueron creadas, en circunstancias diferentes incluso, por algunos croatas. En la línea de tal Yugoslavia ideal, por mucho que hoy por hoy nos parezca paradojal, Pezet, en su condición de político honesto y prudente, se convirtió en un sincero amigo del pueblo croata.

Studia Croatica, Año 1967, Núm. 24-27


Petricevic Jure

Jure Petricevic

  • Petricevic, Jure, Política agraria en la Yugoslavia comunista, Studia Croatica, Volumen 3-4, año 1961, página 117-129.
  • Petricevic, Jure, La crisis del titoísmo y del Estado yugoslavo, Studia Croatica, Volumen 7-8, año 1962, página 178-93.
  • Petricevic, Jure, Fracaso del titoísmo en la agricultura y el campo en general, Studia Croatica, Volumen 9, año 1962, página 309-329.
  • Petricevic, Jure, Crisis de Yugoslavia, Studia Croatica, Volumen 14-15, año 1964, página 107-134.
  • Petricevic, Jure, La crisis política y económica en Yugoslavia, Studia Croatica, Volumen 20-21, año 1966, página 15-49.
  • Petricevic, Jure, La producción agropecuaria y encarecimiento de víveres en Yugoslavia (Planes de producción 1957-1964 y su realización), Studia Croatica, Volumen 20-21, año 1966, página 69-82.
  • Petricevic, Jure, Crisis de la reforma económica en Yugoslavia - Economistas y dirigentes partidarios sobre la reforma, Studia Croatica, Volumen 28-31, año 1968, página 110-128.
  • Petricevic, Jure, Cuentas turbias: La destrucción de la economía croata - Hrvoje Sosic desenmascara el poder y la escrupulosidad de los bancos centrales y grandes reexportadores, privilegiados por el Estado, Studia Croatica, Volumen 40-41, año 1971, página 10-15.
  • Petricevic, Jure, Nacionalnost stanovnistva Jugoslavije (La nacionalidad de la población de Yugoslavia), Ed. Biblioteca de la Revista Croata, Munich-Barcelona, 1973, p. 63 (Branko Kadic), Studia Croatica, Volumen 50-51, año 1973, página 197-198.
  • Petricevic, Jure, La crisis de la economía yugoslava y la política de la "estabilización" - Incorporación al bloque soviético, Studia Croatica, Volumen 52-53, año 1974, página 15-36.
  • Petricevic, Jure, Tito y los generales serbios festejan las masacres colectivas de los croatas del año 1945. Las fuerzas contrarias prosoviéticas y "no alineados" en el liderazgo de Yugoslavia, Studia Croatica, Volumen 58-59, año 1975, página 110-129.
  • Petricevic, Jure, La política "antisoviética" yugoslava y la lucha contra los croatas y los albaneses, Studia Croatica, Volumen 60-61, año 1976, página 26-37.
  • Petricevic, Jure, Las relaciones soviético-yugoslavas después de la conferencia cumbre de Berlín en junio de 1976, Studia Croatica, Volumen 62-63, año 1976, página 106-114.
  • Petricevic, Jure, Nuevas confrontaciones en Yugoslavia, Studia Croatica, Volumen 62-63, año 1976, página 143-148.
  • Petricevic, Jure, Implicación soviética en Yugoslavia es cada vez más importante ("24 Heures", Lausanne, 7-3-1978), Studia Croatica, Volumen 68-69, año 1978, página 75-79.
  • Petricevic, Jure, Die Menschenrechtsverletzungen in Jugoslawien. (La lesión de los derechos humanos en Yugoslavia), T. I, Brugg, 1978, p. 48 (F. Nevistic), Studia Croatica, Volumen 68-69, año 1978, página 91-95.
  • Petricevic, Jure, La nacionalidad de la población yugoslava, en croata. Casa editorial "Adria", Brugg, Suiza, 1983, p. 203 (F. Nevistic), Studia Croatica, Volumen 90-91, año 1983, página 184-186.


Osoba i Duh


Osoba i Duh. (The Person and the Spirit.) Madrid, Spain, and then Albuquerque, New Mexico. A Catholic review for cultural, spiritual, and political problems. An outstanding Croatian publication. First issue was printed in March 1949, as the organ of Croatia Catholica Academica, an organization which was part of the European "Pax Romana" movement. Some forty issues, rich in content and ideas appeared up to 1956, when the review ceased publication. The editor was Dr. F. H. Eterovich.

[Jure Prpić – The Croatian Publications Abroad after 1939, A bibliography, 1969]

Omrčanin Ivo

·

· Sinovčić, Marko, Ivo Omrčanin: Istina o Draži Mihajloviću, (Osvrti, komentari, bilješke, objašnjenja...) Hrvatska Misao (24).

  • Sinovčić, Marko, Ivo Omrčanin (Bilješke o piscu), Hrvatska Misao (13),

· OMRČANIN, Ivo: GRANICE DRŽAVE HRVATSKE. God. 1955. Str. 40.

OMRČANIN, Ivo: Potreba jedinstvenog nastupa u hrvatskoj emigraciji (20).

Moje sudjelovanje u puču (Vokić-Lorković) (39).

Hrvati nisu Iranci (42).

Omrčanin, Ivo:

Omrčanin, Ivo: Njemačko - srpska uhodarska igra 1941., Republika Hrvatska, br.50(1962), str. 14 - 18

Omrčanin, Ivo: Kralj Hrvata, Republika Hrvatska, br.78(1969), str. 12 - 15

Omrčanin, Ivo: Anglo - američka diplomacija i NDH oko 30. travnja 1945., Republika Hrvatska, br.104(1975-1976), str. 16 - 34

Omrčanin, Ivo: Povijesne bilješke: Mea culpa Ivana Šubašića, Republika Hrvatska, br.116(1978), str. 15 - 19

Omrčanin, Ivo: Popularno falsificiranje hrvatske povijesti, Republika Hrvatska, br.120(1979), str. 61 - 66

  • Omrcanin, Ivo, Mártires de la Fe, Buenos Aires, 1961, (Ch. Kamber), Volumen 5, año 1961, página 324.
  • Omrcanin, Ivo, Diplomatische und Politische Geschichte Kroatiens (La historia diplomática y política de Croacia), Neckargemünd, 1968, p. 259 (B.L.), Volumen 37-37, año 1970, página 78-9.
  • Omrcanin, Ivo, Diplomatic and Political History of Croatia. Dorrance & Company, Philadelphia, 1972, p. 252 (M. Blazekovic), Volumen 48-49, año 1973, página 97-99.
  • Omrcanin, Ivo, Economic Wealth of Croatia - Riqueza económica de Croacia, Dorrance & Company, Philadelphia, 1973, p. 165 (F. Nevistic), Volumen 52-53, año 1974, página 97-104.
  • Omrcanin, Ivo, Sacred Crown of the Kingdom of Croatia (La sacra corona del Reino de Croacia), Dorrance & Company, Philadelphia, 1973, p. 33 (M. Blazekovic), Volumen 54-55, año 1974, página 204-205.
  • Omrcanin, Ivo, The Pro-Allied Outsch in Croatia in 1944 and the Massacre of Croatians by Tito Communist in 1945 (El golpe de Estado proaliado en Croacia en 1944 y la masacre de los croatas por los comunistas de Tito en 1945.) Dorrance & Company, Philadelphia, 1975,, Volumen 58-59, año 1975, página 185-189.

Omrčanin, Ivo. Istina o Draži Mihajloviću. München-New York: By the author, 1957; pp. 316.

Omrčanin, Ivo. Graziano a la Croazia. Volume I. Chicago: Croatian Historical Institute, 1958; pp. 53.

Omrčanin, Ivo. Kroatische Priester Ermordet von Tschetniken and Kommunisten. München: By the author, 1959; pp. 52.

A pamphlet that also appeared in Spanish.

Omrčanin, Ivo. Dokumente uber Greueltaten der Tschetniken and Kormunislen in Kroatien (1941-1945) München: By the author, 1960; pp. 72.

Omrčanin, Ivo. Seed of Blood. Sydney, Australia: By the author, 1961; pp. 49.

Omrčanin, Ivo. Le Mariologie Croate (1940-1951). Paris: Nouvelles Editions Latines, 1962; pp. 64.

Nizeteo Antun

Nizeteo Antun

Nizeteo, Antun. Bez Povratka. Pripovijetke. Buenos Aires: "Hrvatska Revija," 1957; pp. 180. Short stories.

Kesterčanek, Nada. "Nizeteo's Short Stories" Croatia Press, Vol.XII, No.3 (1958); pp. 6-7.

Nizeteo, Anthony. "Croatia and the Treaty of London, 1915." M. A. thesis, Fordham University, 1955; pp. 77.

A study in modern European history dealing with the secret treaty between the Allies and Italy

Mrkša Nikola

NIKOLA MRKŠA —ARTESANO-ARTISTA CROATA—

ACTUA EN CHILE

La revista chilena "Paula 314" del 15 de enero de 1980, escribe sobre este compatriota nuestro:

«Nikola Mrkša, afinador por excelencia, natural de Zagorska-Sela, pueblo cercano a Zagreb, capital de Croacia, llegó a Santiago en 1952 a trabajar en el taller de Margarita Friedemann. Desde la época de René Amengual, hasta hoy, ha tenido a su cargo todos los pianos de la Facultad de Música de la Universidad de Chile, más los del Teatro Municipal, Agrupación Beethoven, Orquesta Sinfónica, Instituto Goethe, y aquellos pertenecientes a grandes artistas como Claudio Arrau, Alfonso Montecinos, Flora Guerra, Roberto Bravo, Oscar Gacitúa y Herminia Raccagni, por nombrar algunos de sus famosos clientes. Este oficio requiere del tercer oído para vivir la otra dimensión de los silencios.

"Muchos me llaman yugoslavo, pero yo no soy yugoslavo, soy croata"; dice de entrada don Nikola Mrkša, cuando llegamos a su casona de calle Argomedo para conocer la intimidad de este oficio-arte tan antiguo como el lenguaje mismo de la música. Es verano y afuera el sol parte el cemento y el canto de los pájaros. Los ruidos aturdidores de la ciudad no dejan espacio para los silencios naturales, pero adentro —afinada la atmósfera por la presencia muda de los pianos— comienzan los sentidos a recuperar la percepción y algo como de magia o respeto nos envuelve. Porque esto no es el brillo sonoro de una partitura, ni el impacto de un concierto escuchado a toda orquesta en la platea del Municipal; sino otra cosa, la cara oculta y misteriosa que no sale a la luz, la que ignoramos porque no se ve ni se siente, aunque deberíamos sentirla o saberla, porque aquí en estas cajas abiertas, con las cuerdas al aire, está el alma de los pianos, el alma enferma arrinconada por alguna parte, esperando la sabiduría de quien les devolverá su tono o sus voces exactas.

Cada piano tiene su propio carácter reconocible por los materiales; estos incluyen madera, hierro, acero, marfil, fieltro y ochenta y ocho teclas. La afinación comienza en el centro del teclado con la nota "LA", que tiene una frecuencia de 440 vibraciones dobles por segundo. Explica don Nikola (nacionalizado chileno en 1959) que para llegar a ser técnico en el oficio se necesitan seis años de esencial aprendizaje. Después de este período inicial viene el perfeccionamiento a costa de práctica, buen oído, sensibilidad y condiciones naturales para la música, elementos indispensables que configuran el talento y capacidad de un maestro afinador. En su taller trabaja con ocho personas, quienes bajo su enseñanza se han convertido en verdaderos artífices de esta disciplina.

Y la disciplina involucra amor y entrega casi total en aquella búsqueda sutil de entonaciones puras, donde no se puede errar sin caer en rupturas de cánones formales sujetos a reglas inamovibles de la escritura musical. Por eso, la afinación llega o debe llegar a constituir un virtuosismo pleno en su ejecución. Y allí en la paz del taller, observamos la devoción con que labora el talento de Raúl Atria, Oscar Gacitúa (hijo), Victor Bustamente o el de Arturo Olivares, los que, entre otros, sustentan el prestigio de esta casa donde la armonía es clave, nota mayor que brota de los pianos semidesnudos, desgajados, buscando su exacta voz, y no otra.

Por eso el contrapunto entre sonido y silencio en estas piezas tan antiguas que no admiten estridencias ni inventos modernos que, a veces, matan el oído tanto como el pensamiento. Por eso en estas piezas, el sol tamizado a través de nostálgicos vitrales, ayuda a conformar una atmósfera como de templo en espera del canto. Y mientras éste no llegue de garganta humana, viene de complacencia el de los pájaros de afuera en esta mañana de enero, cuando empezamos a conocer la razón de los pianos dormidos que el croata Nikola Mrkša nos enseña con orgullo y ternura como si "sus" instrumentos fuesen todos sus hijos desvestidos para una siesta larga.»

Studia Croatica, 1980, vol 76-77, p. 96

Meheš Mirko (1921- 1999)

Smrt u tuđini

Mirko Meheš (1921- 1999)

Umro je Mirko Meheš, profesor, publicist i sociolog, daleko od svog dragog Voćina, u Sudburryju, Kanada, gdje je proživio posljednjih 48 godina života i vrlo plodna rada.

Umro je intelektualac široka znanja i velike erudicije, umro je dragi Slavonac koji je uvijek žudio za svojom dragom "zemljom plemenitom" i posvetio joj mnogo ljubavi i plodova svoga rada.

Život i djelo Mirka Meheša ne smije u Hrvatskoj ostati bez odjeka, bez opširnijega prikaza njegova života i rada.

Ovo je samo kratki prikaz za čitatelje Hrvatske revije, čiji je suradnik Mirko Meheš bio od 1952. do 1989. godine. Mali prilog Hrvatu, čovjeku i prijatelju koji je cijeloga života, uza sve svoje životne neprilike i stradanja, ostao vedar, nasmijan, pun pravoga slavonskog humora, ali uz to i solidan znanstveni radnik. Životna mu je energija bila silna i samo letimičan pregled njegova života pokazat će da nije riječ o prosječnu čovjeku, da Mirko nije bio »običan« pojedinac, da nije bio jedan od mnogih, nego izvanredna pojava, koja zaslužuje dostojno mjesto medu intelektualcima Hrvatima u ovom stoljeću.

Rođen je u radničkoj obitelji, a nakon školovanja u Nadbiskupskoj klasičnoj gimnaziji u Zagrebu nastavio studij u Zagrebu. Za vrijeme rata je pripadnik hrvatskog domobranstva. U domobranskoj službi doživio je niz "zgoda i nezgoda" (zarobljavanje, bijeg, suđenja), da bi se kao pripadnik Prosvjetne bojne u svibnju povlačio prema Sloveniji, gdje ga je neznanje partizanskoga komesara spasilo od smrti. Drug komesar Mehešovu je pripadnost "prosvjetnoj bojni" protumačio kao da je riječ o vojnicima koji su se bavili rasvjetom (elektrika!). Proveo je kraće vrijeme u Titovu logoru, iz kojega je pobjegao u Mađarsku, gdje su mu tada živjeli djed i baka. Iz Mađarske je pobjegao kada je saznao da se i tamošnja policija zanima za njega. Godine 1946-1947.

Živio je i studirao u Grazu (Austrija). Odlazi u Francusku i ženi se Brankom r. Ćutić, s kojom je imao devetero djece. U Francuskoj se preko sindikata specijalizirao i postao radnik talioničke struke. Shvatio je da od intelektualnoga rada ne bi mogao živjeti, pa se odlučio osposobiti za talioničkog radnika. To mu je omogućilo i djelovanje na sindikalnom polju, gdje je postigao veliko iskustvo u sporovima s marksističkim sindikatima u Francuskoj, a poslije i u Kanadi. Djelovao je među hrvatskim radnicima u Francuskoj. Osnovao je u Francuskoj Hrvatski radnički savez i izdavao list Hrvatski radnik. Godine 1951. odselio se u Kanadu, gdje je godinama radio kao radnik u talionicama. U isto vrijeme pohadao je večernje tečajeve na novoosnovanom Sveučilištu u Sadburryju. Poslije je postao predavačem na mjesnom koledžu, zatim se zaposlio na državnom sveučilištu, gdje je ostao do mirovine 1986. godine.

Napisao je niz knjiga, brošura, velik broj članaka, uređivao i surađivao u raznim hrvatskim novinama i časopisima izvan Domovine. Meheš je bio čovjek velike intelektualne znatiželje. Posebno je pisao o problemima iseljene Hrvatske i sudbinama naših ljudi raspršenih po velikom svijetu. Posljednjih godina dosta je bolovao.

Na smrt Mirka Meheša osvrnuli su se Glasnik hrvatske seljačke sloge (Vancouver), br. 4/ travanj 1999. i Spremnost, hrvatski tjednik iz Australije od 20. travnja 1999. godine, u kojem je i poseban osvrt o Mirku Mehešu Franje Dujmovića iz Brazila.

Mirko Meheš bio je ne samo dugogodišnji suradnik Hrvatske revije nego i njezin iskreni prijatelj.

Počivao u miru Stvoritelja i moli za svoju dragu Hrvatsku, kojoj si nesebično posvetio sav svoj život.

Lav Znidarčić

- - -

Hrvatski Radnik. Paris, France. A monthly publication of the "Croatian Workers' League - Hrvatski Radnički Savez;" it existed during the 1950's.

Hrvatski Radnik. Sudbury, Ontario, Canada. An irregular bulletin published and edited by Mirko Meheš during the 1950's.

[Jure Prpić – The Croatian Publications Abroad after 1939, A bibliography, 1969]

Mehes, Mirko. L'Histoire Croate en 12 tableaux. Sudbury: The Canadian Croatian Club, n. d.; pp. 5.

Mehes, Mirko. Problem Hrvatske Biološke Ekonomije. Sudbury: By the author, n.d.; pp. 22, processed.

Mehes, Mirko. In Te Domine Speravi. Sudbury: The Croatian Community, 1960; pp. 8

A folder about Cardinal Stepinac.

Mehes, Mirko. The Silent Church: A Chapter on Croatia. Sudbury: By the author, 1961; pp. 15, processed.

Mehes, Mirko. Izpiranje Mozgova. Madrid: "Drina", 1963.

Meheš, Mirko:

Meheš, Mirko: Tražim Hrvate, Republika Hrvatska, br.42-43(1960), str. 76 - 83

Meheš, Mirko: Jedno pismo g. Georgesa Desbonsa o ustaškom procesu, Republika Hrvatska, br.51(1962), str. 14 - 19